BenzWon::RedClodia

ThaiSpaceShip : Some Process

2010-08-11T01:14:00.000+07:00

แปะขั้นตอนการวาดของยานไทย มานิดหน่อยครับ

งานนี้เป็นโปรแจคภายในของแผนกอาร์ตที่ทำงาน โจทย์คร่าวๆคือ "ยานไทย" หรือ ยานอวกาศไทยเนี่ยแหละ

ผมก็เริ่มที่เสก็ตหาไอเดีย ซึ่งในหัวผมก็ถามคำถามอยู่ประมาณนี้

อะไรคือรูปทรงหลักของยาน ยานอารมณ์ไหน เทอะทะ? โฉบเฉี่ยว?
เราจะประยุกต์เอา ความเป็นไทย ไปใส่ในรูปทรงเหล่านี้ได้อย่างไร
อะไรคือความเป็นไทยที่ว่า?

ข้อที่สามทำให้ต้องถามตัวเอง นึกดู และสรุปที่กูเกิลหาพวกงานลายไทย เพราะคิดว่าพูดถึงไทย ศิลปไทยก็เด่นที่สุดออกมาอยู่แล้ว

ลายกนก สถาปัตยกรรมแบบไทย หลังคาแบบไทย เหล่านี้ผุดขึ้นมาในหัวเรามากมาย

กระบวนการคิดตอนวาด ก็คือผมมีภาพรูปทรงทั้งยานในหัวคร่าวๆ คร่าวๆแบบเช่น จะเอาทรงยาวนะ แล้วลองเอาองค์ประกอบไทยๆที่นึกออกมาใส่

ในภาพข้างบน ผมมีเขียนองค์ประกอบคร่าวๆที่หยิบมาใช้ เป็นแรงบันดาลใจ เขียนไว้ใต้ยานครับ

สุดท้ายก็คิดว่า เอารูปทรงหลังคาทรงไทย (วัด) มาผสมผสานดัดๆหน่อย ให้ไปเป็นรูปร่างยาน ก็น่าสนใจดี จนกระทั่งรวมกันทำให้เกิดไอเดียว่าเอา

เจดีย์มาใส่ น่าจะช่วยสร้างคอนทราสในด้านทิศทางได้ด้วย ผสมกับลายไทยนิดหน่อย ก็น่าจะโอ

ผมพบว่าไปมุ่งเน้น ที่สถาปัต จะดูชัดเจนกว่าการนำเอาศิลปะลายไทยมาเล่น เพราะสถาปัตดูรูปทรงจะเรียบง่ายแต่มีความหมายในตัว (เหมาะกับเราที่ไม่ค่อยรู้เรื่องลายไทย เท่าไหร่ ฮ่าๆ) เอาลายมาใส่เฉพาะเป็นแค่ลูกเล่นเฉยๆดีกว่า

หลังคาวัดไทย เป็นรูปทรงที่น่าสนใจดีคับ สามารถเอามาดัดหน่อย ซ้อนกัน พลิกไปมาได้ โดยเฉพาะถ้าเราคิดให้มันเป็นหลังคาน้อยลงหน่อย และเป็นรูปทรงมากขึ้น แล้วก็ได้มาเป็นดีไซน์ยานแบบคร่าวๆครับ ^^

อันนี้แคปหน้าจอ ตอนที่วาดเป็นภาพประกอบมาให้ดูครับ

sketch design

Rough sketch

Rough tone

Blocking color & shape

Adding some element

Introducing some more color

Add final touch

Final lighting and effect in Photoshop
แล้วก็เสร็จเรียบร้อย :D

ThaiSpaceShip :)

2010-08-10T03:49:00.000+07:00

อันล่างเป็นเสก็ตเริ่มแรกครับ จะเห็นว่าภาพที่เสร็จออกมายานมีหน้าตาเปลี่ยนไปบ้าง แต่ยังคงคอนเซปเดิมไว้

SpaceShip sketch

2010-08-09T08:43:00.000+07:00

พยายามกลับมาอัพบลอค...

2010-07-26T02:40:00.000+07:00

เอาล่ะๆ ลองมาอัพเล่นๆ เตรียมการเผื่ออะไรที่ใหญ่กว่า เอ๊ะยังไง

ต้องพูดคำที่หลังๆใช้บ่อยคือ

ไม่ได้อัพนานเลยยยยยยยยย

นั่งจ้องบลอคตัวเองทั้งที่นี่ และใน exteen มาทั้งอาทิตย์แล้ว คิดว่า เอ กรูจะเอาไงกับชีวิตการเล่นบลอคดีเนี่ย

ต้องบอกว่านับตั้งแต่ทำงานประจำมาเนี่ย ไม่ได้อัพบลอคจริงๆเลย ซึ่งนั่นก็เท่ากับระยะเวลาหนึ่งปีแล้วล่ะ

ทำไมชีวิตมันเศร้าอย่างงี้งี้งี้

แต่ส่วนนึงก็คือ พอมีรายได้แล้ว มันก็อยากเอาเวลาไปทำนู่นนี่อ่ะนะ เรียกว่าหลงแสงสีจนลืมตัวได้รึเปล่านะฮ่าฮ่า แต่เพราะที่ทำงานก็ทำงานพวกวาดรูปอยู่แล้ว พอกลับมามันก็เลยไม่ค่อยมีอารมณ์จะวาดเล่นเท่าไหร่

ใช่แล้ว งานวาดเล่นเราไม่มีเลย พอๆกับที่ไม่ได้อัพบลอค แต่ชีวิตนี้ก็ได้วาดรูปอยู่เรื่อยๆ เป็นงานรายได้มากกว่าอ่ะนะ = =' โอวฉันตกเป็นทาสเงินไปซะแล้วหรือนี่

อืมมม ในการอัพบลอคครั้งนี่ส่วนที่ยาก (และทำให้เราไม่กล้าอัพบลอคซะที) ก็คือการมาสรุปคร่าวๆว่าหนึ่งปีที่หายไป มันเกิดอะไรขึ้นกับเราบ้าง...

มันน่ากลัวซะจนเราต้องบอกตัวเองว่า เฮ้ย มึงไม่นึกย้อนไปถึงทุกอย่างหรอก นึกไรออกอยากพูดไรก็ว่าไปเลย ฉะนั้นก็ โอเคเอาล่ะนะ เอาเรื่องที่ฝุดขึ้นมาในหัวเราก่อนเลย ไม่มีเรียงเวลาอะไรทั้งสิ้น

-เราเล่นกล้องแล้ว บ้าที่สุดเปลืองตังค์ชิบหาย แต่ถ่ายรูปในเวลาว่างเท่าที่มี ก็กลายเป็นกิจกรรมคลายเครียดประจำชีวิตเราไปซะแล้ว

-เราซื้อไอโฟนมาแล้วเย้

-แล้วเราก็ทำไอโพนหาย

-แล้วเราก็ไปซื้อมาอีกรอบ อะไรนะ!?

-ซื้อกล้องมาสองตัวแล้ว

-กล้องที่มีคือ Samsung NX10 กับ Panasonic GF1 ใช่แล้วผมคลั่งกล้อง mirroless

-ตอนแรกซื้อ Samsung มาแล้ว พบว่าไม่ใช่แบบที่ต้องการเลย เอ่อ.... ซื้ออีกตัว (แล้วก็ได้ตัวที่ใช่น่าาา)

-งานเยอะ กลับดึกบ้าง งานประจำ ที่ The Monk Studios จริงๆก็เรื่อยๆครับ แต่...

-งานนอกถาถม ก็ไม่มากหรอก แต่ก็มีมาหลอกหลอนแทบทุกอาทิตย์ เมื่อรวมกับงานประจำแล้ว ก็ตาย

-แก้เครียดด้วยการกิน macdonald บ่อยมากกกกกกกกกกก

-ติดชีสเบอร์เกอร์อ่ะ ชักกลัวอ้วน

-ทำงานแรกๆน้ำหนักพุ่งมาสิบโล แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะคงที่แล้วล่ะ แฮะๆ

-งานส่วนตัวฉันทำไมไม่มีเพิ่มเลยยยยยย

-ชีวิตคืออะไร

ปล.ไม่น่าเล่นกล้องเลย กิเลสสสสสสสส

อื่มมม ตอนนี้กำลังมีความคิดว่าจะมีบลอคภาษาอังกฤษ กำลังคิดว่าจะทำไงดี เปลี่ยนบลอคนี้ให้เป็นภาษาอังกฤษ? ทำบลอคใหม่? หรือโพสต์ทีเดียวสองภาษาไปเลย?

แผนที่ไม่เลวคือ บลอคไทยก็ไปใช้ exteen บลอคอังกฤษก็ใช้ทีนี่ เป็นแผนที่ดูดีแต่

บลอคนี้จะทำไงดี ตอนแรกว่าจะลบแล้วเริ่มใหม่เลย แต่ก็เสียดายประวัติศาสตร์ของเราตลอดมาสองสามปี ก็ไม่แน่อาจจะ จู่ๆก็บุ้ม โพสต์ภาษาอังกฤษเลยก็ได้ อิอิอิ

ต้องดูก่อนครับผม ขอตัวไปนอนก่อนดีกว่า ^^

Octopussy girl is done.

2010-05-05T16:57:00.001+07:00

ลงสีเสร็จแล้วววว

ฝากงานเสก็ตหน่อยครับ แฮะๆ

2010-05-04T18:34:00.000+07:00

นอกจากไม่ได้มาโพสต์นานแล้ว ยังเอาไฟล์ภาพมาฝากลงอีก...

คิดซะว่าเป็นการอัพเดทงานเสก็ตครับ แฮะๆ

วาดที่เล่นที่ทำงาน จะเอากลับไปลงสีต่อ \(^o^)/

ไม่ได้อัพนานเลยยยยยย

2008-08-29T00:15:00.003+07:00

พระเจ้าจอร์จ ไม่ได้อัพบลอคตัวเองนานเลย

ดูดวงมาเขาบอกเดือนนี้ และอีกสองเดือนข้างหน้าด้วย จะเป็นช่วงที่สับสนมากๆของเรา

ณ เวลานี้ต้องขอบอกว่าจริงอย่างปฏิเสธไม่ได้ รู้สึกเหมือนชีวิตอยู่ในช่วงจุดเปลี่ยนอย่างรุนแรง

งานเรียน การบ้านเอย ซึ่งยิ่งจำนวนชิ้นน้อยลง ความรับผิดชอบของมันก็สูงตาม
งานนอกเอย ที่ดูเหมือนว่าอะไรหลายๆอย่างดูจะลงตัวได้ดี แต่ก็มีความท้าทาย และมันเริ่มทำให้เราได้สัมผัสที่
อาจจะเป็นตัวเราไปอีกสิบปีก็เป็นได้

ชีวิตเรียนที่นับวันยิ่งตอบกับตัวเองได้มากขึ้นว่า มันไม่ใช่ จบไปฉันไม่อยากจะทำงานอย่างที่จบคณะนี้มาควรจะเป็นเลย ถ้าย้อนไปไม่แน่ รู้งี้ฉันอาจจะไม่เลือกมาเรียนคณะนี้ก็ได้ แต่เราก็ มาถึงปี4 แล้วอ่ะนะ

นี่มันขัดแย้งกับงานนอกโดยสิ้นเชิง ยิ่งเวลาผ่านไป ยิ่งเหมือนกับว่า ภาพของตัวเองในอนาคตเริ่มจะชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ ถึงความเป็นไปได้ว่าเราจะได้ไปอยู่ที่ไหน

มันดูเหมือนว่าผันของเรากำลังจะเป็นจริง ผมรู้สึกมั่นคงในเรื่องการงานและอนาคตอย่างไม่เคยรู้สึกมาก่อน
กระนั้น โดยรวมเราก็สับสนมากๆ นี่เป็นช่วงเวลาที่สับสนจริงๆ มันอาจจะเป็นช่วงเวลาที่สำคัญยิ่งสำหรับชีวิตเราก็ได้

อะไรคือคุณค่าของเกรด? อะไรคือคุณค่าของเงิน? อะไรคือคุณค่าของความฝัน? อะไรคือคุณค่าของหน้าที่
ฉันควรจะหาจุดกึ่งกลาง หรือ ฉันควรจะไปทางหนึ่งให้สุดกู่ไปเลย ฉันจะได้อะไร และฉันจะเสียอะไร?
ฉันควรจะเชื่อฟังใคร? ผู้บัญชาการ หรือ ทหารในแนวหน้า? อาจารย์ที่อายุมากกว่า หรือ คนทำงานที่ประสบการณ์ไม่เยอะสู้เท่า?

เราจะเรียนเพื่อเกรดดีไปเพื่ออะไร ถ้าหากสิ่งที่สะท้อนออกมา ไม่ใช่สิ่งที่เราภูมิใจ?

กระนั้นมันก็มีความจริงแท้ข้อนึง ว่า ผมต้องเรียนให้จบในสี่ปี หวังว่าผมจะไม่สูญเสียตัวเอง หรือจบออกมาเป็นคนที่เดินคนละทาง จากที่เคยนะ

บางคนว่า ชีวิตคือการแก้ปัญหาไปเรื่อย ผมก็อยากจะมองเช่นนั้น แต่ความฝัน และเส้นทางชีวิต ก็เป้นอะไรบางอย่าง ที่ผมอยากจะทำมันให้ได้

บางทีผมอาจจะเด็กเกินไป ที่จะตอบคำถามเหล่านี้ได้
บางทีเวลาอาจจะเป็นตัวบอก
ไม่ได้อัพนานเพราะที่ผ่านมา ผมเจอไรงี้แหละ -*-

แต่ถ้าผมมัวแต่นิ่งเฉย ก็จะไม่มีทางผ่านมันไปได้แน่นอน!

แถม...

missing moment

2008-06-12T18:38:00.002+07:00

ผมคิดถึงช่วงเวลาบางช่วงเวลา...

นั่งอยู่ในรถประจำทาง ค่อยๆเคลื่อนที่ไปอย่างช้าๆอยู่กลางถนนยามค่ำคืน
ในระหว่างเดินทางกลับจากที่ฝึกงาน ฉันมองออกไปนอกหน้าต่าง ในหูฉัน
ฟัง เครื่องเล่น mp3 ของฉัน เพลง Don't look down ของ Guillemots
ก้องอยู่ในหัวฉัน และฉันสงสัยว่า คืนนั้นฉันจะได้ทำสิ่งได้บ้างหรือเปล่าหนอ

...นั่นเป็นช่วงเวลาที่ผมคิดถึงมันมากๆ

และบัดนี้ มันไม่กลับมาเหมือนเดิมอีกแล้ว...

life goes on

และแล้ววันนี้ก็มาถึง

2008-05-04T22:48:00.002+07:00

ตลอดประวัติศาสตร์ที่ผ่านมาของสโมสรเลสเตอร์ซิตี้ สโมสรนี้ไม่เคยตกชั้นไปจากลีกอันดับสองเลยแม้แต่น้อย

แต่ปีนี้มันเกิดขึ้นแล้ว!!!!

เลสเตอร์กรูตกชั้น อ๊าคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคค
อธิบายไม่ถูก แต่รับสภาพเคอะ...

ต่อให้หล่นไปนอกลีกฉันก็ยังตามข่าว ตามเล่นเธอใน FM ไปตลอดกาลนะเคอะ

555

2008-05-03T09:21:00.002+07:00

ได้วาดภาพแอ๊บแสตรคทีนี่มันผ่อนคลายจริงๆ

ภาพนี้ใช้ บรัช pattern กะ image hose ของเพนท์เตอร์ และอย่างน่าแปลกใจ พวกลายพื้นฐานที่แถมมากะเพนท์เตอร์อยู่แล้ว ถือว่าใช้ได้ดีเลยล่ะ
ลองพลิกแพลงหน่อยก็ได้เครื่องมือที่น่าสนใจพอดู

แย่แล้ว

2008-05-01T22:43:00.001+07:00

เสร็จแล้วว

มีภาพนี้ด้วย

แล้วก็...
ผมชักจะติด DA ซะแล้วซิ...

update

2008-04-29T16:38:00.001+07:00

update ^o^
ใช้คอมที่ฝึกงานวาด เจี๊ยกๆ =w=a''

Jingle Jangle

2008-04-28T02:38:00.003+07:00

โอยย รู้สึกปวดหัวจัง เป็นอะไรเนี่ยเรา

แล้วทำไมเสาร์อาทิตย์มันถึงได้ผ่านไปเร็วปานนี้เนี่ย (เอาแต่นอนนี่นะ ฮ่าฮ่า) จะว่าวาดรูปก็แทบจะไม่ได้วาด
แถมคอมก็มาอาการร่อแร่อีก ภาพข้างบนนี้วาดค้างไว้ที่ฝึกงานเมื่อวันศุกร์ แต่หยุดมาสองวันนี้แทบไม่ได้ทำอะไรเพิ่มเลย

สงสัยต้องเอาไปทำต่อที่ฝึกงานเช่นเคย

โปรแจคแอนนาก็ตอนนี้ได้แค่เจ๊แอนนาเอง คิดว่ายังมีอะไรให้ทำต่อได้อีก

จะว่าไปแล้วเรามีโปรแจคกองอยู่พอควรเลยนะเนี่ย...

-หน้าตัวเอง
-คอนเซปอาร์ตสองร้อยภาพ (ตอนนี้อยู่ที่ 60 กว่าจะครบอาจจะต้องรอเรียนจบเลย)
-แอนนานี่อีก

จริงๆไอ้คอนเซปอาร์ตสองร้อยภาพนี่ (คนที่เล่นบอร์ดไอเท็มอาจจะพอจำได้) เป็นอะไรที่แน่นอนไม่ได้เลย
ชะตากรรมจะเป็นเช่นไรผมก็ยังไม่แน่ใจ เหตุผลจริงๆมันเพราะตอนแรกที่เริ่มวาด ผมยังไม่ได้กำหนดแน่ชัดว่า ไอ้คอนเซปอาร์ตนี่คืออะไร
หรือให้ชัดก็คือ ตอนนั้นผมยังไม่รู้เลยว่าคอนเซปอาร์ตคืออะไรกันแน่!
พอมาตอนนี้เลยมีปัญหาว่าภาพที่เราวาด อะำไรอยู่ในข่าย อะไรไม่อยู่ เพราะเหมือนเราจะแยกประเภทตามใจตัวเองชอบกล

ไม่งั้นถ้าว่ากันตามเนื้อแล้ว อย่างโปรแจคแอนนานี่ ก็ต้องนับรวมไปด้วย! และถ้านับรวมจริงๆิอาจได้ไปถึง ร้อยห้าสิบภาพแล้วด้วยซ้ำ!
หรือมองอีกแง่ก็คือ โปรแจคนี้ยังไม่มีซักภาพ เพราะเหล่านี้สามารถมองได้ว่าล้วนเป็นแค่ illustration

ผมคิดว่าบางทีผมน่าจะวาดไปเรื่อยๆโดยไม่คำนึงถึงจำนวนมากนัก แล้วพอผ่านไปซักพักค่อยกลับมาดู ว่าเราวาดไปได้เท่าไหร่จะดีกว่า อย่างน้อยมันน่าจะทำให้คุณภาพงานดูดีกว่า

อืม..พูดถึง วันเสาร์ อาทิตย์ที่ผ่านไปเร็วแล้ว ทำให้นึกถึงเพลงนี้แฮะ...

Jingle Jangle ของ Hot hot heat

Watch your children round the,
abandoned well,
don't ask
me to tell if they
slipped and fell im just a
salesman with my
suitcase in hand and the
the perfect plan that should pull me out

another day, another night, another year,
another smile, another lie, another tear
this better not be all I got
I never thought 'd end up here

Jingle jangle that's the
sound of coins spent on
useless toys made for
useless boys I'm just a
salesman with my
suitcase in hand there's a
a piece of land that I got my eye on

another day another night another year,
another smile, another lie, another tear
this better not be all I got
I never thought I'd end up here

Friday night I'll raise my
glass and say tomorrow
things will change I cant
afford to wait but by
Monday morning my alarm clock knows
how this story goes
and the endings the same as the start

another day another night another year,
another smile, another lie, another tear
this better not be all i got
I never thought I'd end up here

another day another night another year,
another smile, another lie, another tear
this better not be all i got
I never thought I'd end up here

Watch your children around the
abandoned well
don't ask
me to tell if they slipped and fell
im just a salesman with my
suitcase in hand there's a
a perfect plan that I'm working on,
that im working on,
that im working on.

เฮ้อ ยังคงปวดหัวเช่นเคย ขอตัวไปนอนก่อนล่ะคร้าบ

Anna continue2

2008-04-21T02:00:00.006+07:00

อัพเดท วาดทัมเนลเพิ่มมาอีกสิบตัวขอรับ...

่้่้้

เอ.. รู้สึกว่าชุดสอง เบอร์ 5 กะ 6 จะซ้ำกัน ว้าก เบลอ
ถึงแม้จะเป็นอนาคต และแฟนตาซี แต่ก็ไม่อยากให้หลุดโลกมากเกินไปนัก
เธอเป็นทหาร ในแนวหน้า และเป็นคนขับหุ่นยนต์ด้วย ฉะนั้นผมจะเลือกมาโดยคำนึงถึงตรงนี้เป็นสำคัญ
แต่ก็แน่นอน เอาดูดีด้วย ^w^

และนี่ก็คือที่เลือกมา ลองนู่นนี่ดูนิดหน่อย ตอนแรกว่าจะใช้กางเกงเป็นลายพรางแล้ว
แต่สุดท้ายเปลี่ยนใจ เพราะสถานที่ที่ผมคิดเกิดในเมืองครับ เวอร์ชั่นที่เอาก็เลยเป็น อันซ้ายบนครับ
หรือก็คือ เบอร์สอง(ในทัมเนลชุดสอง)ครับ

เอามาวาดให้เห็นลายระเอียดมากขึ้น + ดีไซน์มุมหลัง

เสก็ตหุ่นยนต์ เป็นดีไซน์ที่อยู่ในหัวมาช้านานมากๆแล้ว (เป็นปีๆแล้ว) น่าจะเป็นหุ่นต์ฝ่ายดี หุ่นต์เจ๊แอนนาเองไรงี้

คอนเซปย่อๆของ โปรแจคนี้ก็คือ เมืองที่เจ้แอนนาอยู่ ถูกโจมตีโดยข้าศึกอย่างสายฟ้าแลบ
ผลของการโดนโจมตีโดยไม่ตั้งตัวนี้ก็คือ ฝ่ายแอนนาสูญเสียอย่างหนัก และ ระบบบัญชาการถึงกับพังทลาย
กำลังที่เหลืออยู่ อย่างน้อยนิดและกระจัดกระจายจึงต้องหาทางเอาตัวรอด และพลิกสถาณการณ์ให้ได้...
ทุกอย่างดูเหมือนจะสุญเสีย แต่มีอย่างนึง ก็คือหน่วยของแอนนาและหุ่นรบของหน่วยนี้นี่เอง
เป็นหน่วยทดลอง ที่ใช้หุ่นรุ่นต้นแบบซึ่งมีเทคโนโลยี สำคัญคือเครื่องสร้างเกราะป้องกัน
นั่นคือสิ่งที่ข้าศึกไม่มี และจะเป็นไงต่อ ผมก็คิดมาแค่นี้แหละ 555... =w=a''

แต่นั่นมันก็นำมาสู้คอนเซปของหุ่นต์งับ เป็นหุ่นรุ่นต้นแบบ และสิ่งสำคัญในดีไซน์คือเครื่องสร้างเกราะป้องกันรุ่นต้นแบบนี้เอง
ดังภาพหุ่น ก็คือที่เป็นแผงใหญ่ๆสองข้างงับ ^w^'' ใหญ่เทอะทะ อยากให้เป็นแบบนั้นเลย

แต่คงต้องเอามาดีไซน์ ต่อ...

แล้วก็แถม ภาพที่วาดร่วมโปรแจคซันเดย์ในบอร์ดไอเท็มงับ
เจ๊แอนนานี่เอง... กับดีไซน์ภาพและพรอพ ที่ออกเชิงติสต์มากกว่า..เพราะดีไซน์จริงๆยังไม่พร้อม 55

Cyan break

2008-04-18T00:51:00.004+07:00

ขอบคุณทุกคอมเม้นที่ผ่านมาครับ ^w^

คืนนี้ ต้องขออภัย หมดแรงมาทำเจ๊แอนนาต่อครับ แฮะๆ

กลับมาฝึกงานแล้ว ค่อนข้างจะหมดแรงเพราะเมื่อคืนนอนดึก(เอ่อ.. เช้า) ไปหน่อย
วันนี้เอา หนูน้อยไซแอนฟังเพลงมาฝากล่ะครับ เพิ่มคอลเลคชั่นอีโมไซแอนไปอีก

^ ชุดนี้วาดไว้นานแล้ว

และก็ท้ายสุด เสก็ตหน้าเจ๊แอนนาเล่นๆเมื่อคืนก่อนนอน =w=a''
ผลงานสุดท้ายของโปรแจคแอนนานี้ ผมจะใช้เป็นเส้นการ์ตูนแหละครับ ต้องขอบอกไว้ก่อน ^w^

Anna continue

2008-04-16T22:29:00.002+07:00

And the winner is...

เบอร์ 8 วิ๊ด วิ๊ว~
จริงๆเบอร์ 13 เกือบจะได้ไปแล้วครับ คะแนนเสียงมากกว่าเบอร์แปดอยู่หนึ่งเสียงด้วย (ตอนแรกผมก็โหวต 13 ไป อิอิ)
แต่ติดใจคอมเมนต์นึงที่ว่า เบอร์ 8 เข้ากับชื่อ แอนนา
ซึ่งพอมาดูแล้วก็เห็นด้วยเลยครับ เบอร์ 13 ไม่น่าจะชื่อ แอนนา เท่าไหร่...
ก็นี่แหละครับได้มาแล้ว

ก็เลยมาต่อเต็มตัว ชุดทหาร แต่ไม่เต็มเครื่องแบบเต็มที่ครับ ตอนออกรบจริงๆอาจจะมีเสื้อนอกสวมอีกชั้นนึง
ยังก่ำกึ่งอยู่ว่าจะให้เจ๊เป็นลักษณะ นายทหารในเครื่องแบบ หรือ นายทหารลุยๆ ประมาณว่า ออกกบฏดี ไรงี้ดี...

แอนนาเป็นคนมุ่งมั่น และเธอออกแนวหน้า หรืออย่างน้อยสถาณการณ์ที่คิดขึ้น เธอต้องออกแนวหน้า
เป็นผู้บัญชาการในหน่วยหุ่นยนต์รบ หน่วนนึงมี ห้าตัวไรงี้ โดยมีเธอรวมอยู่ในนั้นด้วย...

her name is anna

2008-04-15T22:35:00.002+07:00

ชื่อของเธอคือ แอนนา และดูเหมือนว่าเธอจะเป็นคนไทย(ลูกครึ่งซินะ ชื่อ แอนนา ฮ่าๆ) อย่างน้อยสถานที่ก็คือกรุงเทพ (ในอีกร้อยปีข้างหน้ากระมั้ง เหอๆๆ)
เธอคือ ผู้นำหน่วยรบ จะให้เจาะจงคือ หน่วยหุ่นต์ยนต์รบ
ใช่ เธอคือผู้นำหน่วย และถ้าผมไม่บ๊องไปมากกว่านี้ เธอคือผู้หญิงคนเดียวในหน่วยที่เต็มไปด้วยผู้ชาย - -...

ดังนั้น เธอต้องแกร่ง แต่ผมไม่อยากได้สาวกล้าม แค่แกร่ง.. ทอมๆกระมั้ง
ทรงผมของเธอควรจะเป็นเช่นไร ฟู่ฟ่ามากคงไม่ดีเพราะเธอคือทหาร (อยู่ในหุ่นต้องใส่หมวกด้วย)
ผมนึกถึง หมวกเบเร่ อืมม... เอ...

เบอร์ 1 ใช้ได้ 3 หญิงไป แต่ 4 ก็น่าสนใจ 5 ก็ไม่เลว แอบชอบ 6 8 ก็ดี 9 เลยก็ดูสมจริงดี 11 น่าสนใจขึ้น 13 อืมมม แต่ 17 กะ 18 นี่ไม่ไหวแฮะ - -a''

ได้ความเห็นนอกจอมาว่า 15
เอ่อ...

Fucking surreal...

2008-04-15T19:39:00.004+07:00

เฮ้อออ.... เมื่อคืนนี้เกิดเหตุการณ์เซอร์เรียลขึ้นกับตัวฉัน 555

เซอร์เรียล เพราะไม่อยากให้มันเป็นจริง ม่ายยยยยยย

เอาละๆ ขอค่อยๆเล่า

อืม ก่อนคงต้องบอกเลย์เอาท์ของห้องเราซะหน่อยล่ะมั้ง

ห้องของกระผมเป็นห้องเล็กๆห้องหนึ่ง ขนาดประมาณ 1*2.5 เมตรเห็นจะได้
เล็กกว่านี้จะเป็นห้องขังเลยก็ได้มั้ง เหอๆ แต่ถึงแม้จะเป็นห้องเล็กๆ แต่ก็มีทุกอย่างเพียบพร้อมพอดู
มีเตียง มีคอม มีทีวี ถ้ามีตู้เย็น ไมโครเวฟ และห้องน้ำอีกนี่ ก็คือไม่ต้องออกไปไหนทั้งอาทิตย์เลยมั้ง 555

เลย์เอาท์ห้องเป็นเช่นนี้...

*ทิศเหนือหันไปข้างล่างนะงับ
ก็โอเคเลยนะ ให้ความรู้สึกเหมือนอยู่ในรถบ้าน หรือ ตู้รถไฟมาก 55
แต่ถ้าในวันที่อากาศร้อน หรือ ต้องนั่งปั่นงานใกล้เดดไลน์ จะดูเหมือนคุกมากๆเลย 555

จริงๆทีวีนี่พึ่งได้มาเมื่อประมาณเดือนที่แล้วเองมั้ง

เอาล่ะมาเข้าเรื่องดีกว่า
เหตุมันเกิดเมื่อคืน ประมาณตี 1 กว่าๆ ผมก็นั่งเล่นคอม อยู่เป็นปกติ
เปิด football manager เล่นเหมือนปกติ และแล้วผมก็นึกขึ้นได้ โอ คืนนี้มีเชลซีด้วยนี่นา
ปกติผมก็ไม่ได้เป็นแฟนเชลซีไรหรอก แต่ผมเกลียดแมนยูเข้าไส้ เลยพลอยเป็นเชียร์มันทุกทีม
ที่จะเป็นผู้ท้าชิงแมนยู

และสถาณการณ์ในตอนนี้ก็เชลซีตามแมนยูอยู่หกแต้ม แต่แข่งน้อยกว่าหนึ่งนัด และหากคืนนี้เชลซีชนะได้
จะไล่ตามมาเหลือสามแต้ม บวกกันเด๋วจะนัดที่สองทีมนี้เจอกัน ซึ่งถ้าเชลซีชนะก็มีโอกาสทำแต้มมาเท่ากัน
และใครจะรู้ว่าถ้าเกิดเช่นนั้นแล้ว จะเป็นเช่นไรต่อไป...
แต่ก่อนอื่นเชลซีต้องชนะนัดนี้ให้ได้ก่อน อืมม เจอ วิแกน ทีมหนีตกชั้นนี่ เกมส์ในบ้านเชลซีด้วย
น่าจะชนะน่า...

แต่ผมก็สังหรณ์แปลกๆกับเกมส์เชลซีแบบนี้โดยมี avram grant เป็นกุนซือจริงๆ หัวก้อยไงก็ได้ กะหมอนี่ - -...
รู้สึกกดดัน เลยคิดว่าไม่อยากจะดูเท่าไหร่ ไป..ไปรอฟังผลพรุ่งนี้ดีกว่า กะจะปล่อยให้คืนนี้ผ่านไปโดยไม่ต้องดูบอล
แต่...ฉันกำลังเล่น football manager อยู่นี่นา Leicester city ทีมรักของฉันจะเปิดนัดแรกฤดูกาล 2012 เจอกับน้องใหม่คือ west brom เล่นในบ้านด้วย แถมทีมก็กำลังปึ๊กได้ที่ นี่น่าจะเป็นฤดูกาลที่สนุกนะ...

เล่นเกมส์บอลก็แล้ว ไปเปิดทีวีดูเชลซีด้วยดีกว่า เหอๆ

ชะแว๊บ เปิดซะ...

เวลาก็ผ่านไป บอลเชลซีก็ดำเนินไป เลสเตอร์ในเกมส์ฉันก็แข่งอุ่นเครื่องไล่อัดเขาไป ตูมๆ
จนกระทั้งในที่สุดเชลซีก็ออกนำ เฮ้อ กว่าจะนำได้ก็ปาครึ่งหลัง หลังจากนั้นก็บุกแล้วบุกอีกแต่ยิงไม่ได้ซักที
เชลซีจ๋า ระวังตัวด้วยนะ เกมส์แบบนี้พลาดมาหลายรายแล้ว...

ในที่สุด เลสเตอร์ในเกมส์ฉันก็มาถึงนัดเปิดฤดูกาลนัดแรก เปิดบ้านเจอกับ west brom อย่างที่กล่าวไป
เกมส์เริ่มไปได้ซักประเดี๋ยวเดียว ฉันหันไปมองทีวี แล้วเหตุการณ์นี้ก็บังเกิดขึ้น...

Motherfuck! You fucking bastard!!
เชลซีโดนตีเสมอนาทีสุดท้ายยยย!!!! และ เลสเตอร์ฉันก็โดนนำไปเฉยเลยตั้งแต่นาทีที่ 4 !!!
เดี๋ยว! เกิดขึ้นพร้อมๆกันเลยเร้ออออ

นาย avram grant เกาหัว ส่งเชฟเชนโก้ลงไป โอ โคตรอุ่นใจเลย... You cunt!
และอย่างไม่แปลกใจ เสียงนกหวีดก็ดัง(พร้ิอมเสียงโห่ 55) ฉันเหลือบไปมองจอคอม และ...

Goal for West brom!!!

กรูเสียลูกสอง!!!!!

อ๊าคคคคค

ปิดทีวี ปิดเกมส์ และวาดรูป...

เลสเตอร์ในชีวิตจริงฉันหล่นไปอยู่โซนตกชั้น
แมนยู กำลังจะเป็นแชมป์ นอกจากปาฏิหาริย์จะบังเกิด
และ football manager เอ่อ.. อันนั้นเกมส์ วันหลังมาเล่นให้ชนะก็ได้..
แต่มันเป็นเกมส์ที่กินเวลาชีวิตจริงๆโว้ยยยยย

วันนี้ฉันจะไม่เล่น fm(football manager) และฉันจะไม่อยากรับรู้โลกฟุตบอลไปอีกนานๆ TAT
อย่างน้อยก็จนกว่า แมตช์ เชลซี - แมนยู นี่แหละนะ...

Grant you cunt!

FUCK YOU MAN U!!!!!

finished...?

2008-04-15T00:59:00.002+07:00

พอแค่นี้ก่อนดีกว่า

เอ่อ... รู้สึกจะเกย์หนักกว่าเก่าป่าวหว่า...

wip 14/4/2008

2008-04-14T19:17:00.002+07:00

Work in progress
ดูซิว่าจะพาภาพนี้ไปได้ไกลแค่ไหน...

ปกติไม่ค่อยวาดผู้ชายซักเท่าไหร่ (ยกเว้นหน้าตัวเอง 55)
เคยมีคนบอกว่า เราเป็นคนที่จะวาดผู้ชายจริงๆแล้ว จะวาดได้หล่อมากๆ แต่นั่นมันก็นานมาแล้วน่ะนะ 555
สถาณะตอนนี้ดูเหมือนเกย์มากกว่า -*-

ม่ายยยยยยยยยยย

2008-04-11T14:30:00.003+07:00

ม่ายย เลสเตอร์ ซิตี้ ทีมรักของฉัน ตอนนี้หล่นไปอยู่ โซนตกชั้น เดอะแชมป์เปี้ยนชิฟแล้ว อ๊าคคค!!

สู้ๆ เจ้าจิ้งจอก โอ๊สสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสส

*ไม่ได้อัพบลอคตั้งนาน แฮะๆ เมื่อวานก็นอนไม่ค่อยหลับ เฮ้อ =w=''

โคตรมีสาระเลย...

200!!!

2008-03-04T01:14:00.004+07:00

อย่างที่เห็นนะครับ

สองร้อยภาพแล้วววววว
วาดหน้าตัวเองมาได้สองร้อยภาพแล้ววววว
ใช้เวลา 295 วันในการวาด หน้าตัวเองสองร้อยภาพ เทียบแล้วก็ สามวันวาดสองหน้าล่ะนะ

ช่างเป็นการเดินทางที่ยาวนาน ^w^

ปล. เมื่อวาน ( 3 มีนาคม) วันเกิดฉัน ^w^

Daily sketch_08/feb/2008

2008-02-08T05:10:00.000+07:00

ตื่นสายอีกแล้วบ้าจริงๆ!!!

Daily sketch:06/Feb/2008

2008-02-06T22:06:00.000+07:00

ว๊ากกก ตื่นสายยยยย

วันนี้เร่งได้แค่นี้ ต้องไปปั่นการบ้านก่อน TAT

Daily sketch_05/Feb/2008

2008-02-05T21:48:00.000+07:00

วันนี้ จู่ก็ท้องไส้ปั่นป่วน นอนพักตื่นมาก็กลายเป็นเพลียจัด เวียนหัวเหมือนไข้จะขึ้นอีก =w='
แต่มองแง่นึงก็ดี มีเวลามาวาดเล่นเต็มที่ =w='''''
*ทั้งหมดใช้เวลาประมาณ 2 ชม. งับ

Discipline!!!

2008-02-04T22:43:00.001+07:00

เสก็ตประจำวันครับ

รู้สึกว่ามือตก ต้องเร่งมือหน่อยแล้ว เผลอหน่อยเดียวจะ 21 ขวบละ
งัดแผนเดิมมาใช้ ตั้งตารางเวลาที่ต้องทำให้ได้ในหนึ่งวัน
-Portrait
-figure
-landscape
-building
ถ้ามีเวลาเหลือก็
-โปรแจคคอนเซปอาร์ต 200 ภาพ

ที่เหลือค่อยเป็นเวลาฟรีของเรา!
เริ่มนับหนึ่ง...

-

2008-01-17T01:17:00.000+07:00

study portrait

ข้าวสาร

2008-01-15T19:22:00.000+07:00

ภาพอาจจะไม่ชัด แต่นี่คือปลวกกกกก ปลวกขึ้นบ้านอ๊าคคคคคคค

หยั่งกะข้าวสาร... อุ๊บ กินข้าวไม่ลง =w=''
ตอนนี้เป็นศพเรียบร้อย เรียกบริษัทเขามาทำ

Blade runner สุดยอดดด!!!

2008-01-05T01:11:00.000+07:00

Bladerunner สุดยอดดดด หนังในตำนาน ในที่สุดเราก็ได้ดู TAT

โปรดักชั่นสุดยอด ฉากสุดยอด พรอพสุดยอดดดดด หนังที่ใช้ซีจีในปัจจุบันยังสู้ไม่ได้เลย
ทำไงได้เนี่ยยยยยยยยยยยยยยย

เนื้อเรื่องก็ช่างกล้า

อ๊าคคคคคคคคคคคคคคคคคคคค เป็นบุญตาที่ได้ดูจริงๆ

เริ่มต้นปีด้วย....

2008-01-03T02:36:00.000+07:00

ยาน และ...รถ? หรือมันคือเครื่องเกมส์หว่า = =''

Happy new year 2008!

2008-01-01T15:29:00.000+07:00

สวัสดีปีใหม่คร้าบ ^^

Shortcut

2007-12-29T10:46:00.001+07:00

โฟโต้ชอปมีข้อเสียอยู่อย่างหนึ่ง
นั่นก็คือเครื่องมือเลือกสีของมัน
คนที่ใช้เป็นประจำคงจะรู้ดีกว่า เวลาจะ
เลือกสีส่วนใหญ่ต้องไปกดให้มันขึ้นหน้าต่างใหม่มาถึงจะเลือกสีได้
ซึ่งเมื่อเอาไปเปรียบเทียบกับเพนท์เตอร์แล้ว โฟโตชอปเสียเปรียบก็อีตรงนี้แหละ

เมื่อไม่นานเราได้ดูดีวีดีสอนของ Iain McCaig มา ปรากฏว่าเขามีทางแก้ปัญหานี้ได้ง่ายอย่างน่าตกใจ O_o!
เขาสร้างภาพมาอันนึง เป็นภาพของค่าสี spectrum มีไล่ตั้งแต่ hue ไปถึงค่า สว่างถึงมืด(value)
สร้างเป็นงานใหม่เซฟไว้ เวลาจะเพนท์ภาพ เขาก็จะเปิดภาพสีนี่ขึ้นมาข้างๆ แล้วใช้วิธีจิ้มสีจากอันนี้เอา!?
โอว เล่นงี้เลยหรอ แต่ก็น่าสนใจมาก เมื่อคืนเราเลยลองไปสร้าง spectrum ของเราบ้าง อิอิ

เวอร์ชั่นของเรา แบ่ง 5 ช่องแรกไว้ตาม
ค่าความเข้มของสี
ซ้ายบนคือ saturation เต็ม แล้วก็ลดทีละ 25% เรื่อยๆจนเหลือเทานี่แหละงับ
นอกจากที่ช่องขวาล่างที่เหลือ เราก็เลยกำหนดสีที่จำเป็นๆไว้
มี cmyk rgb ไล่เฉดเทา เฉดเทาช่วงซ้ายล่างนั่น
เป็นการกำหนดเฉดเทาสำหรับ สี low key/high key จนถึง contrast เต็มที่ ^^
ตรงกลาง เป็นการไล่สีพวกแม่สี จากสีสดถึงซีดจนเทา และ spectrum แถบเล็กๆข้างบนนั่น ผมพยายามทำบรรยากาศท้องฟ้า ตั้งแต่กลางคืนถึงเช้าถึงเที่ยงถึงเย็นและจบที่กลางคืนครับ

เวอร์ชั่นของ Iain McCaig ไม่ใช่แบบนี้หรอกครับ ของเขาเรียงไงก็ไม่มั่นใจเหมือนกัน อันนี้ผมก็สร้างมีอีกทีตามความเข้าใจเรื่อง hue staturation value ของผมเอง ^^''

แล้วมันก็ทำให้การเลือกสีในโฟโตชอปทำได้ง่ายขึ้นจริงๆ = =+

วู๊ฮู~

2007-12-28T20:38:00.000+07:00

before
after

ตัดผมเรียบร้อยแล้ว อิอิ ตัดไปเมื่อคืนวันที่ 24 ท้ายปีก็ตัดซะหน่อย ^^ เพื่อความสดชื่น และสร้างแรงบันดาลใจใหม่ๆ
เล่นเอาเราฉงนเลยว่า ชีวิตเราในยามที่ผมยาว และ มาผมสั้นนี่ ความรู้สึกมันช่างแตกต่างได้เพียงนี้
อย่างน้อยก็ในแง่ของความทรงจำ
ก่อนหน้านี้ เราคือเด็กเซอร์ ต้องคอยคว้าหาที่คาดผม ต้องคอยเอามือปัดผมขึ้นตลอดเวลา
ลมพัดก็บังหน้า กินข้าวก็บังปาก วาดรูปก็มองไม่เห็นงาน 555 นี่พูดเหมือนผมยาวมันน่าลำคาญเลยแฮะ

บัดนี้เรารู้สึกสดชื่นอย่างไม่เคยจะรู้สึกมาก่ิอน แต่จริงๆแล้ว เด็กๆเราก็ผมสั้นกันทั้งนั้นล่ะนะ
ดูเหมือนว่าเราจะไว้ผมยาวนานไปซะจนลืมไปแล้วล่ะว่าสมัยก่อนตอนผมสั้นเรารู้สึกยังไง
เพราะตอนนี้มันรู้สึกโล่งหัวเหลือเกิน สดชื่นๆ 55

ตัดทำไม? ไม่ใช่เพราะเรารำคาญผมเลย(ผมยาวเราก็มีโอกาสได้ใส่ที่คาดผม ฮะฮ่า)
แค่เห็นว่านี่ช่วงสิ้นปี ก็เลยอยากทำอะไรที่มัน refresh ซะหน่อย ไปๆมาๆ เลยคิดว่าตัดผมก็ไม่เลวนะ
แถมเราก็วาดหน้าเราผมยาวมาตั้ง 160 กว่าภาพแล้ว เปลี่ยนหน่อยนี่เป็นความคิดที่เยี่ยมเลย
ยังไงซะปีที่ผ่านมา เราก็เจอ 2.07 ไป(และเรื่องเครียดเป็นธรรมดา = ='') คงถึงเวลากำหนดจุดที่จะเริ่มต้นใหม่ล่ะนะ

back to basic -

2007-12-16T02:43:00.000+07:00

อย่างแรกที่ต้องติ ก็คือว่ามันไม่ค่อยจะกลมนี่แหละน๊า 555

155

2007-12-15T02:02:00.000+07:00

โอย อาทิตย์ที่แล้วทั้งอาทิตย์ หมดเวลาไปกับงานการบ้านอย่างเดียวเลย = =''
เพิ่งได้มาเพนท์เล่นนี่แหละ
อุ่นเครื่องซ้อมมือด้วยเสก็ตขาวดำ กับ หน้าตัวเองหน้าที่ 155

Update

2007-12-08T00:58:00.000+07:00

อัพเดท
ช่วงนี้เหมือนได้วาดแค่อาทิตย์ละภาพสองภาพเอง = ='' (ที่เหลือการบ้าน)

why...

2007-12-06T21:11:00.000+07:00

จู่ๆก็รู้สีกว้าเหว่ขึ้นมาอย่างกระทันหัน

นั่งปั่นงานอยู่ดีๆ จู่ๆทำเราถึงได้รู้สึก.กลวงได้เช่นนี้กันนะ

มันอาจจะเริ่มมาจากวันนี้ เราได้ดูข่าว ที่มีวัยรุ่นไปยิงคนตายไปแปดศพ แล้วจากนั้นจึงจัดการปลิดชีพตัวเองไปด้วย
เป็นเหตุการณ์ที่เกิดในห้างแห่งหนึ่งในรัฐเนบราสก้า สหรัฐอเมริกา
ประเทศนี้มันต้องมีปัญหาเกี่ยวกับกฏหมายปืนจริงๆนะเนี่ย ถึงได้มีข่าววัยรุ่น เอาปืนไปยิงหมู่งี้เป็นประจำ

อย่างไรก็ตามสิ่งที่มันกวนใจเราตอนนี้ก็คือ ในเรื่องของเหตุจูงใจ และตัวผู้ก่อการนี้

ชื่อเขาคืออะไรตอนนี้ยังจำไม่ได้ แต่เขาไม่ได้เป็นประเภทโจรห้าร้อย อะไรอย่างงี้เลย
เป็นแค่วัยรุ่น ที่ผิวเผินก็ธรรมดาทั่วๆไป แต่เขามีสิ่งหนึ่งที่คล้่ายๆกันหมดที่นักฆ่าประเภทนี้มีเหมือนกันหมดเลย

คือ เป็นเด็ก ธรรมดา เนิร์ดๆ ที่มักจะถูกรังแก หรือ โดนสังคมปฏิเสธ ไม่ว่าจะเป็นแบบนั้นจริงๆ
หรือเขาจะคิดกับตัวเขาเช่นนั้นเฉยๆก็ตาม ที่น่ากลัวคือ เราค่อนข้างจะเข้าใจพวกเขา
แน่นอน เราไม่เห็นด้วยแน่นอน กับ การกระทำฆ่ากันเช่นนี้

เราไม่อยากฆ่าใคร เราไม่อยากทำให้ใครต้องเจ็บตัว และเราก็ไม่อยากต้องจบชีวิตลงอย่างรวดเร็วเช่นนี้
แต่ แต่ๆ โลกไม่เข้าใจผมเลย ทำไมเราถึงต้องมาเป็นเช่นนี้ เราทำอะไรผิด ทำไมพวกเขาถึงต้องทำกับเรา
อย่างหนักหน่วงเช่นนี้ ไม่มีใครยอมรับตัวเราิในอย่างที่เราเป็นได้เลยรึ

เราอยากจะมีชีวิตต่อ แต่จะมีประโยชน์อะไร กับโลกที่มีแย่ๆแบบนี้ล่ะเนี่ย
ผมจะโชว์ให้ดู ผมจะให้มันต้องจดจำ ผมจะจากไปอย่างมีไสตล์.... ให้พวกมึงต้องจดจำ!!

อา... คงจะเป็นอะไรประมาณนี้ล่ะนะ แว๊ก น่ากลัวดีแท้ *-*''

เราตื่นขึ้น และทุกวัน พยายามจะทำให้วันนั้นเป็นวันที่ดีที่สุดของเรา มองโลกในแง่ดี และยิ้มแย้มเข้า
ผมรู้ดีว่า ผมมีเพื่อนที่ดีอยู่ ผมมีที่ๆผมคิดว่าผมยังยึดติดอยู่ได้ ผมคิดว่าจุดยืนของผม โลกยังมีที่ให้มันอยู่
พบปะผู้คน เจอะเจอคนแปลกหน้า และพยายามรำลึกอยู่เสมอว่า โลกนี้กว้างใหญ่เพียงใด
และชีวิตคนเรานั้น ช่างยิ่งใหญ่เพียงใด ชีวิตที่แสนสั้นนี้ แต่มันก็มากพอจะให้เราตักตวงความสุขได้มากมาย

ตามตรงแล้วก็คือผมเป็นคนเก็บตัว แต่ผมคิดว่านี่เป็นธรรมชาติของผมอยู่แล้ว ผมไม่ต้องการเพื่อนเยอะ ไม่ต้องการอะไรมาก
ขอแค่ให้ผมอยู่ของผมได้ และไม่เป็นปิศาจให้ใครๆ เฝ้าดูความเป็นไปของโลกนี้ และดูว่าอนาคตของมนุษยชาติจะเป็นเช่นไร
อาจจะบันทึกสิ่งต่างไว้ผ่านงานศิลปะของผมด้วยก็ได้ ^^

กระนั้นบางครั้ง เพียงแค่ประโยคเดียว ก็ทำให้เราใจสลายได้ สภาพแวดล้อมเพียงครู่เดียว ก็ทำให้อารมณ์เราแปรเปลี่ยนได้
นี่ฉันเปราะบางเกินไป หรือโลกนี้มันโหดร้ายเกินไปนะ?

พยายามสดชื่น และมีความสุข แต่หลายอย่างเหลือเกินที่ทำให้เรากลายเป็นบ้าคลั่งไปได้
พยายามจดจำคำว่า ทุกอย่างไม่ได้เป็นไปตามที่เราต้องการเสมอไป แต่หลายครั้งที่ฉันสงสัยว่า
พวกเขายิ้มอยู่อย่างงี้ไปได้อย่างไร นั่นคือการหลอกลวงใช้หรือไม่ แล้วชีวิตจะมีดีอะไร?
ฉันสามารถที่จะยิ้มขึ้นมาได้ แต่ก็ดูเหมือนว่าฉันนั่งยิ้มอยู่คนเดียว...

หลายครั้งที่หลายคนยิ้ม ชั้นไม่เข้าใจว่าทำไมถึงยิ้มกันนักหนา
หลายครั้งที่ฉันยิ้ม ไม่มีใครรับรู้ และ ไม่มีใครเข้าใจฉัน
คนอื่นยิ้ม ฉันไม่ยิ้ม
ฉันยิ้ม ฉันยิ้มอยู่คนเดียว

นี่มันคืออะไรกัน?...
พยายามเข้าใจโลก แต่ไม่มีใครเข้าใจฉันซักคนเลยหรอ ? หา?

เมื่อได้ดูข่าวที่ยิงในห้างวันนี้แล้ว เขาเอาภาพถ่ายพอทเทรด ของฆาตกรขึ้นมาให้ดู
อืม...นั่นราวกับว่าฉันเห็นหน้าฉันเอง ไม่ใช่แค่รูปพรรณ แต่มันคืออารมณ์ มันคือรังสีที่หลุดออกมาจากภาพนั้น
ฉันรู้สึกเช่นเดียวกัน เวลาที่ฉันมองภาพหน้าตัวเองที่ฉันวาดมา 150 กว่าภาพแล้ว

นี่เราเดินรอยเท้าเดียวกันหรือ?
ทันใดที่เห็นข่าวนี้และเรื่องราวของฆาตกรคนนี้แล้ว จู่ๆในหัวของฉันก็มีความคิดตามที่ได้บรรยายไว้ข้างบนผุดขึ้นมาทันที
มันหยุดไม่ได้ มันมาเรื่อยๆ และบัดนี้ผ่านมาจะ 4 ชม.แล้ว นับจากที่ดูข่าว
ฉันรู้สึกว้าเหว่อย่างยิ่ง

ในข่าวฉันเห็นผู้บริสุทธ์ในเหตุการณ์ต่างก็วิ่งเข้าไปหาครอบครัวบ้าง เพื่อนบ้าง
ทุกคนต่างวิตก หลายคนใจสั่น หลายคนร้องไห้ บางคนโอบกอดกัน ไม่ว่าในใจจะพูด
ว่าเราเป็นตัวของตัวเองแค่ไหน อดีตเป็นเช่นไร แต่ในเหตุการณ์จริง พฤติกรรมทุกคนช่างดู...typical
พวกเขารอดมาได้ และผมก็ดีใจกับพวกเขาจริงๆ ที่รอดมาได้
แต่
คนเหล่านั้น ก็คือคนที่ยิ้ม แล้วผมไม่เข้าใจใช่มั้ย?
ถ้าผมยิ้ม เขาจะเข้าใจเรามั้ยนะ...

เราเป็นอะไรไปเนี่ย...

6PM

2007-12-03T19:36:00.000+07:00

ชีวิตฉันเริ่มต้นหลังหกโมงเย็น
(หน้าตัวเองหน้าที่หนึ่งร้อยห้าสิบสี่)

สาเก็ตตต

2007-12-02T21:58:00.000+07:00

แวะเอางานเสก็ตมาแปะคร้าบ

Abstract ไร้ความหมาย

ฝึกเพ้นท์คนกันต่อไป ^^

Path to the darkside....

2007-11-26T22:28:00.000+07:00

Saaabuuuuu

2007-11-13T18:25:00.000+07:00

ยาน ยาน และ ยาน

2007-11-13T07:42:00.000+07:00

It's a part of a much bigger things...

Worldborinism

2007-11-10T11:19:00.001+07:00

14 นิ้ว...

2007-11-09T05:28:00.000+07:00

2.07....

2007-11-05T14:46:00.000+07:00

ปิดเทอม TAT

2007-10-25T19:02:00.000+07:00

แฮะๆ หายไปนานเลย ปิดเทอมแล้วมัวแต่อู้เล่นเกมส์ กิ๊วๆ

แต่ก็ไม่ลืมที่จะวาดภาพนะ แฮะ มีเวลาปิดเทอมอยู่แค่ 10 กว่าวันต้องใช้ให้คุ้ม

ภาพที่วาดเมื่อคืน

อา....สถานะ....วิญญาณ....

2007-10-07T18:38:00.001+07:00

ไม่ค่อยได้อัพบลอคเลย (เวลาจะอัพมันก็พอจะมีอยู่หรอกนะ แค่...ขี้เกียจ แฮ่ๆๆ)
งานการบ้านก็เยอะพอดู เกมส์ก็ติดซะมากมาย 555)

เมื่อไหร่จะปิดเทอมซะที แงๆ อยากมีเวลาทั้งวัน ไม่ต้องมาวุ่นกับการบ้านที่มหาลัย บูวๆๆ
อ่า บลอคอีกตัวก็เลยยังไม่ได้บลอคซะทีเลย

ไม่ๆๆ ไม่ปล่อยดอง แน่ ต้องไม่ปล่อยดองงงงงงงงง

อา เดี๋ยวคราวหน้าเอางานซีจีช่วงหลังๆมาลงละกัน ตอนนี้พิมพ์มาจากข้างนอก
วันนี้มาช่วยเพื่อนเล่นหนัง เราเป็น......ตัวร้าย.....เป็นผู้กำกับโรคจิต หรอกผู้หญิงจะมาเล่นหนัง
แต่สุดท้ายคือ เอาไปฆ่าถ่ายทอดสดออนไลน์ เหอๆๆๆ *[]*''

โอว พระเจ้า นี่เราเล่นบทอะไรไปเนี่ย TAT

แต่ก็ไม่เล่นอารายมากมายหรอกงับ ^^ บทพูดนิดหน่อยเอง แฮ่ๆ

TAT

2007-09-28T07:34:00.000+07:00

มือผมสั่น เรี่ยวแรงผมนั้นไม่มี จิตใจผมไม่อยู่กับเนื้อกับตัว
ผมตั้งคำถามให้กับโลก ตั้งคำถามให้กับชีวิต ตั้งคำถามให้กับอะไรมากมาย
ผมหิว แต่อ่อนแรงเกินกว่าจะออกไปกินอะไรได้ ผมไม่รู้ว่านี่เป็นจุดเริ่มต้น
หรือจุดจบ
ความอ่อนแอ คือสิ่งที่ผมกำลังประสบอยู่ในขณะนี้
ความไร้ค่าคือสิ่งที่ผมหวาดกลัวที่สุดในขณะนี้
ความล้มเหลวคือสิ่งที่หลอกหลอนตัวผมอยู่ในวินาทีนี้

มันคือความเหนื่้อยล้า มันคือความโลภ มันอาจจะเป็นความโกรธเกลี้ยวด้วย

มันคือการอดนอน...

เช้าแล้วซินะ TAT

เปิดตัวบลอคที่สองของเรา

2007-09-19T06:49:00.001+07:00

BenzWon::Theory เป็นบลอคที่เราตั้งใจจะใช้เป็นที่เก็บพวกความรู้เกี่ยวกับทฤษฏีศิลปะ
แล้วก็ติวเตอร์ของเราเอง ตั้งแยกขึ้นมาเพื่อไม่ให้สับสนครับ (แถมมีโลโก้ด้วย 555)

บลอคนู้นคาดว่าคงอัพเดทไม่บ่อยเท่าไหร่หรอกมั้ง เพราะเก็บไว้สำหรับเรื่องของความรู้มากกว่า
ไม่มีเรื่องไร้สาระ

คืนที่ยาวนาน

2007-09-08T15:12:00.000+07:00

ฝันอะไรอีกวะเนี่ย

หลุดเข้ามาในดินแดนกบยักษ์/ทำเควสให้เชาวกบยักษ์/ได้ไปดินแดนต่อไปเป็นการตอบแทน/
หลุดเข้าไปแดนทะเลทรายกลางคืน/เป็นแดนสงคราม/เป็นแดนที่มีผู้นำเป็นผู้นำสงครามทั้งหลาย/
ฮิตเลอร์ สตาลิน พวกรุ่นเดอะทั้งหลายไรงี้/ที่นี่ไม่ต้อนรับเรา/เลยต้องหลบๆซ่อนๆหาทางไปแดนต่อไปให้ได้/
ที่นี่มีรถถังยักษ์คอยลาดตระเวนไปมา/เหมือนที่นี่ไม่มีเมืองไม่มีไรทั้งสิ้น ที่พักพิงเดียวคือรถถังเหล่านี้/
ในที่สุดเราก็ลอบเข้าไปในรถถังคันหนึ่งได้/เพื่อหวังจะหาทางไปแดนต่อไป/แต่เราไม่พบอะไร...
/เดินผ่านทะเลทราย พยายามกลับไปแดนกลบอีกครั้ง/แต่ประตูถูกปิด กลับไปไม่ได้/และรถถังคนนึง
ก็มาเจอเราเข้า/พยายามสู้แต่ไม่ไหว เลยต้องหนี/หนีไปรถถังคันเดิม.../แต่คราวนี้รถคันนั้นกลับมี
ทหารเฝ้าเต้มไปหมด... เราจะทำเช่นไร.../จบ...

อะไรวะเนี่ย

ในฝันนี้ เรามองโลกผ่านมุมมองเกมส์ เป็นเกมส์แนว first person แต่เปลี่ยนไป third person ก็ได้
ในเกมส์เรามีอาวุธปืน และนอกจากนั้นยังมีออปชั่นติดตัวเล็กๆ เช่น ยานทิ้งระเบิดขนาดนาโน
ที่เรามีติดไว้และสามารถใช้ส่งไปโจมตีได้ ตอนสู้กับรถถังเราก็ใช้ยานนี่ แต่โดนยิงทิ้งหมดเลย
อีกออปชั่นนึงคือ เป็นกระสุนพิเศษที่เพิ่มพลังให้กับอาวุธปืนเราได้ แต่มีเงื่อนไขอย่างคือ
เราเลือกติด ได้แค่อย่างใดอย่างหนึ่งระหว่าง กระสุน กะ ยานเท่านั้น ติดพร้อมกันไม่ได้
เหมือนเป็นเงื่อนไขว่า คุณจะเลือกอะไรระหว่าง อาวุธที่ใช้ไม่มีวันหมด แต่รุนแรงน้อยกว่า อย่างยาน
หรืออาวุธที่ใช้แล้วหมด แต่ผลทันใจกว่า อย่างกระสุน ในฝันเราก็ใช้แต่ยาน เก็บประสุนได้ก็ไม่ใช้
เป็นตัวสะท้อนปรัชญาในการเล่นเกมส์ของเราโดยแท้... บลาๆๆๆๆๆ ตื่นแล้วโว้ยยยย

เอ่อ นอกนั้นในฝันก็มีการเก็บกระดาษโน้ตได้ ข้างในก็เป็นสูตรสำหรับสร้างกระสุนแบบนั้นๆ
ก็เลยงงๆ แต่น่าจะหมายความว่าเราต้องมีวัตถุดิบกระสุน แล้วก็ใช้สูตรนั้นๆ สร้างเป็นกระสุนนั้นๆ
เผอิญในฝันเราไม่สนใจกระสุนเท่าไหร่เลยไม่รู้เรื่อง และในโน้ตก็เป็นการเขียนแบบอ้อม
เป็นเหมือนกลอน หรือคำคมไรงี้มากกว่าจะเป็นสูตรจริงๆ "28 mm fireball through your sky..." ไรงี้
"and then the green acid shall rule your destiny" มั่วเอานะ เวลาฝันเราจะจำข้อความเขียนไม่ได้
เอ่อ..แค่ฝันน่ะ แต่ฝันที่ยาวมาก เมื่อวานทำงานชนิดไม่ได้นอน กลับมาเลยหลับยาวตั้งแต่บ่าย 4 ถึง10 โมงเช้าเลย เลยมีเวลาให้ฝันนานนนนน

นอกจากนี้ในฝันที่ผ่านมายังมี...
"แจ็ค วิลเนิร์ฟ คุ้นเคยกับสนามแข่งนี้เป็นอย่างดี ในสภาพที่ขรุขระแบบนี้อาจทำให้ทีมอื่นต้องขวัญผวา
แต่สำหรับทีมของเราแล้ว นี่เป็นเหมือนบ้านที่สองของเราค่ะ ทันใดที่เขาได้เหยียบคันเร่งในสนามแห่งนี้
มันคือยอดวรรณกรรม..."

เพื่อน "เฮ้ ขอเราลองดูมั่งดิ กูก็ทำได้โว้ย"
เรา "เออ ลองดูดิ แต่ระวังตัวด้วยนะ"
เพื่อน "มึงทำได้ กูก็ทำได้ดิวะ"
เพื่อน "ฮูเล่ โดดล่ะโว้ยย"

และแล้วกล้องก็เพนไปจากบนตึกสี่สิบชั้น ตามเขาลงไปจนเห็นพื้น
เขาล่วงลงไป และก็ล่วงลงไป จนตกลงไปถึงชั่นล่างสุด
เขาโดดพลาดเบาะรองไปถึงห้าช่วงตัว
ทุกอย่างเกิดขึ้นในความเงียบ เสียงเดียวที่มี
เห็นจะเป็นเสียงลมที่พัดผ่านชั้นที่สี่สิบนี้
และก็ดูเหมือนว่าเขาจะตายคาที่...

เราตื่นมาอย่างสลึมสลือ พบว่ามีเพื่อนหญิงสองคนบุกเข้ามาในห้อง เข้ามาค้นคอมเรา
เราก็ยังง่วงๆอยู่ได้แต่คุยตอบรับไปทั้งๆที่ยังนอนมึนๆอยู่บนเตียง
อ้าวชิบหายแล้ว เราวาดการ์ตูนโป๊ค้างไว้ในคอมนี่หว่า อย่าค้นๆๆ!!!

ฉันไปเที่ยวต่างประเทศกับครอบครัว ที่นั่นอากาศหนาวมาก(มีหิมะด้วย) ก็เลยหาที่พักกัน
เราได้พักกับแม่ พบที่พักเป็นกระท่อมเล็กๆ ข้างในมีเตียงมีเครื่องครัวมากมาย และยังมีน้ำตกร้อนๆ
ขนาดเล็กๆอยู่มุมห้องด้วย เป็นห้องรกๆที่ดูเรียบร้อยแล้วก็สวยน่ารักมากเลย แม่เราชอบใหญ่
เพราะน้ำตกร้อนๆใช้ ทำความสะอาดเครื่องครัวได้ง่าย ไม่ต้องพึ่งอ่างล้างจาน 555

อาาา เราตื่นแล้ว เครื่องเราไม่ได้วาดการ์ตูนโป๊ค้างไว้หรอก เสียใจด้วย

2007-09-08T15:10:00.000+07:00

As one realizes that one is a dream figure in another person's dream.
That is self awareness.

You might find yourself walking through a dream parking lot.
And, yes, those are dream feet inside of your dream shoes.
Part of your dream self.
And so,the person you appear to be in the dream...
cannot be who you really are.
This is an image,a mental model.

--from Waking life

WIP

2007-08-31T23:41:00.000+07:00

งานนี้จะไปได้ถึงไหนกันน้า

Self Portrait # 100!!!

2007-08-27T17:38:00.000+07:00

ยะฮู้!!!! ภาพที่หนึ่งร้อยแล้วววววววว
แต่นี่ไม่ใช่จุดจบ มันเป็นเพียงจุดเริ่มต้นครับ
เพราะผมไม่รู้ว่าจะหยุดทำไม ชีวิตนี้มีอะไรให้หาคำตอบอีกมากมาย

ขอขอบคุณทุกท่านในบอร์ดไอเท็มที่คอยมาเม้นและติดตามโปรเจคนี้นะครับ ^^
คาดว่าพรุ่งนี้ก็คงได้กลับมาวาดหน้าที่ 101 ตามเคย

2007-08-23T00:17:00.000+07:00

อยากวาด...

2007-08-20T04:22:00.001+07:00

อยากวาดสาวโกธิค อยากวาดสาวผมดำ ผิวขาว ตาคล้ำๆ
อยากวาดสาว punk *-* อยากวาดสาวคมๆ สาว badgirl
นี่อาจจะเป็นหนึ่งในเสปคเราเลย หุหุ

Woman?

2007-08-19T02:11:00.000+07:00

ช่วงนี้อยากวาดผู้หญิง
แต่ว่า
วาดไม่ออกเลย *-*
ไม่ค่อยมีอารมณ์จะเริ่มวาดเท่าไหร่เลย
คงเพราะเมื่อพูดถึงเพศหญิงในช่วงนี้
รู้สึกมันเป็นของขมสำหรับเราจริงๆ *-*
เซ็งจิงโว้ย

Machine!!!

2007-08-17T22:32:00.000+07:00

หน้าตัวเองภาพที่ 79
ตอนวาดภาพนี้มันมีเหตุการณ์ที่น่าสนใจอยู่อันนึง

คือ ตอนที่วาดๆอยู่ ผมก็กดซูมเข้าออกเป็นธรรมดา
แล้วในเพนท์เตอร์ของผม บางทีพอซูมเข้าออกแล้ว
เหมือนมันมีเอฟเฟคภาพซ้อนเกิดขึ้นมาด้วย

อย่างนี้...
ซึ่งดูไปดูมาบางที
เราว่ามันสวยดี เหอๆ

แถมชอบเพราะมันเป็น
ภาพที่เกิดจากอุบัติเหตุ
หรือการสร้างสรรค์จาก
เครื่องจักร 55

ชอบมากจนเป็นแรงบันดาลใจให้ภาพหน้าตัวเองที่ 80

แต่ดูเหมือนว่าครั้งนี้ เครื่องจักรจะชนะ

Hi5 incident

2007-08-15T19:32:00.001+07:00

เหนื่อยจัง ช่วงนี้มันอะไรก็ไม่รู้ รู้สึกชีวิตปั่นป่วน
งานก็เยอะ ปัญหากับเพื่อนก็ร้อยแปด
โดยเฉพาะไอ้ปัญหากับเพื่อนเนี่ย แ่ม่ง...

บางทีเราก็อยากพูดกับตัวเองบ่อยๆ ว่าเราจะไปแคร์อะไรมากมาย
ว่าคนอื่นจะคิดยังไง แต่ในสถานการณ์จริงมันก็เป็นอีกเรื่องนึงไป

ผมเกลียดคนที่ไม่เคารพตัวเอง หรือคนที่คล้อยตามไปกับเพื่อนได้อย่างง่ายดายเหลือเกิน
ปากนึงบอกอย่าง แต่พอฝูงกรี๊ดกร๊าดหน่อยเดียว อ้าว ไหงมึงทำตัวคนละอย่างกะที่พูดเมื่่อกี้วะ
ทำไมฉันถึงรู้สึกเหมือนเจอสถานกาณ์แบบนี้อยู่ทุกวันเลย เหนื่อยใจ เหนื่อยใจสุดๆ
บ่อยครั้งที่พยายามปลอบใจตัวเองว่า จะไปแคร์ความคิดคนอื่นเค้าให้มากทำไม
เราเชื่ออะไร ก็จงเชื่อตามนั้นไปซิ อย่าคล้อยตาม แต่รู้สึกตัวอีกที
ก็พบว่าเหมือนมีเราอยู่แค่คนเดียวที่ยืนทวนลมอยู่

มันทำให้ยากที่จะเชื่อใจใคร มันยากที่จะเชื่อใจใคร
คุณค่าของคนอยู่ตรงไหน? ทัศนคติที่ว่าเพืื่อนคือทุกอย่าง ไม่สนว่าตัวเองจะคิดยังไง
นั่นคือ คือคุณค่าที่สูงส่งหรือเปล่า? มันทำให้เรากลืนหายไปรึเปล่า?
หรือว่านั่นเป็นความต้องการสูงสุดของมนุษย์? ถูกกลืนหายไป?

ซื่อสัตย์กับตัวเองที่สุด ใครก็มาโน้มน้าวผมไม่ได้! หากมีัเหตุผลพอผมถึงยอมเปลี่ยน
แต่เพราะแค่คำว่า เพราะเพื่อนเค้าทำกันเยอะแยะ มาเปลี่ยนกูไม่ได้หรอกเว้ยยยยยยย

กระนั้น... ยืนทวนลมคนเดียวมันก็ยากเหลือเกิน... แต่จะสู้ ฮึ่ม!
I call this..."Hi5 incident"

ติงต๊องละ = =''

แถมๆ

Self portrait ช่วงนี้สะท้อนชีวิตที่ดาร์คลงของเราได้เป็นอย่างดี = =''

มีเพลงอันนี้ที่เราชอบมากช่วงนี้
Nine Inch Nails
"Only"

I'm becoming less defined, as days go by
Fading away, well you might say I'm losing focus
Kinda drifting into the abstract in terms of how I see myself

Sometimes, I think I can see right through myself
Sometimes, I think I can see right through myself
Sometimes, I can see right through myself

Less concerned, about fitting into the world
Your world that is!
Cause it doesn't really matter anymore
(no, it doesn't really matter anymore)
No, it doesn't really matter anymore
None of this shit really matters anymore

Yes, I am alone but then again I always was
As far back as I can tell, I think maybe it's because
Because you were never really real to begin with
I just made you up, to hurt myself
I just made you up, to hurt myself, yeah
And I just made you up to hurt myself
I just made you up to hurt myself, yeah
And I just made you up to hurt myself

And it worked
Yes, it did

There is no you, there is only me
There is no you, there is only me
There is no fucking you, there is only me
There is no fucking you, there is only me

Only
Only
Only
Only

Well, the tiniest little dot caught my eye and it turned out to be a scab
And I had this funny feeling, like I just knew it's something bad

I just couldn't leave it alone
I cut off that scab
It was a doorway trying to seal itself shut
But I climbed through

Now I'm somewhere I am not supposed to be
And I can see things I know I really shouldn't see
And now I know why now, and now I know why
Things aren't as pretty, on the inside

There is no you, there is only me
There is no you, there is only me
There is no fucking you, there is only me
There is no fucking you, there is only me

Only
Only
Only
Only
Only
Only
Only
Only

อัพเพลงในบลอคเกอร์ยังไงหว่า = =''

Anger

2007-08-09T21:32:00.000+07:00

"Holding on to anger is like grasping a hot coal with the intent of throwing it at someone else; you are the one who gets burned."

"You can't shake hands with a clenched fist."

"Speak when you are angry and you will make the best speech you will ever regret."

"Many people lose their tempers merely from seeing you keep yours."

"Anybody can become angry - that is easy, but to be angry with the right person and to the right degree and at the right time and for the right purpose, and in the right way - that is not within everybody's power and is not easy."

"In time we hate that which we often fear."

"Anger is an acid that can do more harm to the vessel in which it is stored than to anything on which it is poured."

"Whatever is begun in anger ends in shame."

"Look not back in anger, nor forward in fear, but around you in awareness."

"When angry count to four; when very angry, swear."

"A man is measured by the size of things that anger him."

"Anger is never without an argument, but seldom with a good one."

"I know of no more disagreeable situation than to be left feeling generally angry without anybody in particular to be angry at."

ยิ้มคืออะไร

2007-08-09T19:59:00.001+07:00

เรายิ้ม
ไม่มีใครยิ้ม
ทุกคนยิ้ม
เราไม่รู้ว่าจะยิ้มทำไมกัน
เราไม่ยิ้ม
ทุกคนยิ้มให้กัน
แต่เราไม่เคยเข้าใจ
ว่ายิ้มทำไมกัน
เราบึ้ง
ทุกคนยิ้มให้กัน
เราอยู่
ทุกคนยิ้มเฮฮาให้กัน
เราไม่อยู่
ทุกคนก็เฮฮากันเช่นเคย
เราอยู่
ทุกอย่างก็เหมือนไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
เรายิ้ม
ไม่มีใครยิ้ม
...
..
.

ยิ้มทำไม ขำทำไม ไม่เคยเข้าใจ
เรายิ้ม
ก็แค่เพราะเห็นเค้ายิ้มกัน
ก็น่าจะยิ้มตามเนอะ
แต่ขอบอกเลยว่า
80%
กูเฟคเว่ย
ยิ้มทำไม ขำทำไม ไม่เคยเข้าใจ

FUCK YOU

2007-08-06T00:39:00.003+07:00

สังเกต นาฬิกาตัวน้อยๆ ที่ด้านซ้ายของบลอคเราซิ
มันเป็นนาฬิกาที่น่ารักที่สุดในโลกเลย 55

ชีวิต...ในtheซิมสอง...

2007-07-30T21:02:00.001+07:00

The sims2 เติมเต็มชิวิตชาวซิมส์ ละทิ้งชีวิตตัวเราเอง

โอว มันช่างเป็นเกมส์ที่สนุกอะไรเช่นนี้ รู้สึกเหมือนตัวเองไม่ได้ติดเกมส์อะไรมานานเท่านี้แล้ว

ไม่ได้ทำอะไรเลย แต่มันก็สนุกจริงๆ เป็นชีวิตที่สนุกจริงๆ แม้จะเป็นเพียงแค่ชีวิตในเกมส์ก็ตาม...

ตื่นมาทำธุระ เข้าห้องน้ำอะไรเสร็จ ก็เปิดคอม เปิดซิมส์ แล้วก็ลุยเลย นั่งเล่นๆๆๆๆ หิวก็ลงไปทำขนมปังทาไส้

ชอคโกแลตกิน แล้วก็เล่นๆๆต่อ หิวก็กินไรง่ายๆไป เล่นจนง่วงแล้วก็นอน...

ตื่นมาก็ทำธุระแล้วก็เปิดคอมเปิดซิมส์แล้วก็ลุยต่อ หิวก็ลงไปทำขนมปังทาไส้ชอคโกแลตกิน แล้วก็ขึ้นมาเล่นต่อ

เรื่อยๆ จนตื่นมาเช้าวันรุ่งขึ้น ทำธุระ แล้วก็เล่นเกมส์ต่อ หิวก็ทำขนมปังทำส้ชอคโก... แว้กกก เป็นงี้วนมาสามวันแล้ววว

หรือสี่? หรือห้า? อ๊าคคค จำวัน จำวันที่ไม่ได้แล้วววว!!!

แต่มันสนุกจริงๆ ชีวิตชาวซิมส์ของเราเติบโต พบรัก พบงาน เปิดธุรกิจ เติบโต ได้เงิน ขยายกิจการ พบรักไปทั่ว

มีชู้เป็นว่าเล่น โดนแวมไพร์ตามหลอกหลอน บลาๆๆๆ มันสนุกจริงๆ!! เสียดาย...มันเป็นแค่เกมส์...และในขณะที่ซิมส์เรากำลังมีความสุข เอ่อ.. เราก็มีความสุข! ขณะที่ซิมส์ทำงานได้เงิน ได้กินอาหารดีๆ เราก็...กำลังกินขนมปังไส้ชอคโกแลตอยู่...(อีกแล้ว)

สรุปวันนี่เราเล่นไปกี่วันแล้วหว่า = =''

ส่วนผสมของงานศิลปะ(เพนท์ติ้ง)ที่ดี

2007-07-24T02:01:00.000+07:00

เราไปเจอข้อคิดเห็นอันนึงในบอร์ด ซีจีทอร์ค
ประเด็นของกระทู้นี้จริงๆแล้ว คือมีคนถามหาว่าศิลปินชื่อดังเขาใช้บรัชอะไร และก็อยากเอามาใช้บ้างจัง
แล้วก็มีคนนึงตอบออกมาเช่นนี้ ซึ่งผมเราคิดว่าค่อนข้างสำคัญมากทีเดียว

Ok, here's my opinion on this. Essentially, there are three things we can breakdown when we look at a painting we admire. They are:

1) The idea/story/emotions behind the piece.

2) The artistic knowledge behind the piece (values, colors, edges, drawing, composition..etc)

3) The surface technique behind the piece (brush work, paint splatters, scumbling, dabbing, glazing, impasto, line quality of drawing..etc)

When people ask for the brushes of other artists, they are basically thinking about #3. There's nothing wrong with that, because for some artists, #3 is what people associate with their works (Nicolai Fechin comes to mind). There are artists where you associate #2 and #3 with (Richard Schmid comes to mind). Then there are artists where you associate all three elements with (Van Gough comes to mind).

Sometimes, it's #1 that makes a piece successful, sometimes it's #2 or #3. Of course, IMO, the best we strive for is all 3, or at least that's what I feel we should strive for.

With that in mind, I think for different people, they place different emphasis on their work. Someone like Craig strives to hit all three marks, but what many novice artists try to mimic is only #3. Now, I'm not saying Craig's surface technique isn't important, because it is, and it's such a signature look of his. But, you have to remember, when you mimic the surface technique, it makes you a cheap imitator with no substance. In a way, that's why I think someone like Godward never reached the heights of other masters like Waterhouse, Bouguereau, or Alma-Tadema. Granted, Godward polished his surface technique to death, but going through his body of works, it's one piece of redundant imitation after another.

http://forums.cgsociety.org/showthread.php?t=218497

สำคัญคือที่เป็นสามข้อครับ
ในนี้คุณลูนาติกเขาเขียนไว้ว่า เวลาที่เรามองไปที่ภาพเพ้นท์ติ้ง เราสามารถจำแนกองค์ประกอบหลักออกมาได้สามอย่างดังนี้
1.The idea/story/emotions behind the piece.
ไอเดีย เรื่องราว อารมณ์ที่อยู่เบื้องหลังภาพนี้ (อาจจะเรียกได้ว่าคือ คอนเซป)
2.The artistic knowledge behind the piece (values, colors, edges, drawing, composition..etc)
ความรู้ทางด้านศิลปะที่มีอยู่เบื้องหลังงานชิ้นนี้ เช่นความเข้าใจในสัดส่วน น้ำหนัก คอมโพส (คงจะเรียกได้ว่าคือ เบสิค)
3.The surface technique behind the piece (brush work, paint splatters, scumbling, dabbing, glazing, impasto, line quality of drawing..etc)
อันนี้ถ้าแปลตรงตัวก็คือเทคนิคพื้นผิวบนงานชิ้นนี้ ประมาณว่าฝีแปรงยังไง ใช้สีอะไร ใช้เทคนิคอะไรวาดขึ้นมา คุณภาพ ความเนี๊ยบของเส้น เป็นต้น

ที่หลายๆคนมักจะพลาดก็คือการไปหมกหมุ่นกับข้อสามมากจนเกินไป ส่วนหนึ่งเพราะเวลามองไปที่งานข้อสาม
ดูจะเป็นอะไรที่จับต้องได้มากที่สุด แต่ถ้าภาพปราศจากข้อหนึ่งและสองไปแล้ว ก็คงจะเกิดงานศิลปะ
อย่างเต็มตัวได้ยาก

ศิลปินแต่ละคนต่างก็มีจุดเด่นที่แตกต่างกันไป บางคนอาจจะเน้นขอแรกเป็นพิเศษ ส่วนบางคนเน้นข้อสอง
หรือข้อสามมากเป็นจุดขายของตัวเอง
สำคัญคือไม่ว่าเราจะเน้นอะไร เราไม่ควรจะลืมทั้งสามข้อไป เพราะนั่นคือส่วนประกอบของงานที่สมบูรณ์...

บางครั้งตัวเราเองแยกมันออกมาพื้นๆสุดคือมีอยู่สองข้อ องค์ประกอบด้านปัญญา และด้านเทคนิค

ปัญญา(Mentality) คือความรู้เรื่องคอมโพส คอนเซปเบื่องหลังภาพ แสงเงา ค่าน้ำหนัก สี อารมณ์ มันคือการที่เราประสงค์อยากให้ภาพเราเป็นเช่นไร ดียังไง

เทคนิค(Technique) คือการเอาปัญญาในข้อข้างบน มาทำให้มันเป็นจริง คือการปฏิบัติ คือการลงสี การผสมสี การวาดเส้น ลงน้ำหนักให้ได้ตามที่ปัญญาเราบัญชา

ตัวผมเองเน้นไปที่ข้อแรกมากกว่า เพราะเห็นว่าถ้าไม่รู้ว่าจะทำอะไร ก็จะไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้
แต่แน่นอนถ้าจะให้มีอะไรเกิดขึ้นได้ เราก็ต้องทำได้ นั่นแปลว่าเราต้องเป็นทั้งสองข้อ
หรือจะกล่าวได้ว่า อยากให้งานโดยรวมดูเป็นเช่นไร ข้อแรกนั้นสำคัญ แต่ถ้าอยากให้งานดูโดยละเอียดแล้วเป็นเช่นไร ข้อหลังนั้นเป็นตัวแปร

นี่คือความคิดของเรา = ='' องค์ประกอบหลักของศิลปะเราคิดมาแค่สองข้อนี่แหละ

ส่วนใหญ่ที่เห็นก็คือเขาจะเอาข้อแรกมาแยกอีกทีว่าเป็น เส้น น้ำหนัก คอมโพส รูปทรง สี ไรงี้ ตามตำราศิลปะ อืมๆ

เราไปเจอมาอีกอันนึงจากเวป คอนเซปอาร์ต.org ซึ่งก็ดีเหมือนกัน
จำไม่ได้แล้วว่าใคร แต่พอจำได้ว่า เขากล่าวว่า

-น้ำหนัก (น้ำหนักขาวสุด ดำสุดถูกต้อง และสม่ำเสมอหรือไม่)
-คอนเซป (ส่วนสำคัญที่ทำให้ภาพน่ำสนใจ เรื่องราวเบื้องหลังภาพ)
-คอมโพส (เล่าเรื่องอย่างไร ทำไงให้เห็นจุดสนใจ การเรียงลำดับภาพดูรู้เรื่องหรืิอไม่)
-ดรออิ้ง (สัดส่วน โครงสร้าง ความรู้เรื่องเปอร์เสปคทีฟ)
-เทคนิค (ทีแปรง ความเนี๊ยบ เป็นต้น)
-สี (ช่วยกำหนดอารมณ์ของภาพได้มากขึ้นรึเปล่า เป็นตัวช่วยพัฒนาภาพไปอีกที แต่มันไม่ใช่ทุกสิ่งทุกอย่าง)

*โดยเขากล่าวไว้ว่า สี จริงๆแล้วเป็นสิ่งที่สำคัญน้อยที่สุด แต่ก็เป็นจุดที่ทำให้คนเดินผิดทางกันมากที่สุด
เพราะคิดว่ามันคือสิ่งสำคัญที่สุด ซึ่งแท้จริงแล้วไม่เลย ยกตัวอย่างง่ายๆก็คือ
ให้นึกถึงภาพถ่าย หรือหนังขาวดำเข้าไว้ ซึ่งมันไม่มีสีสันเลย แต่ก็ยังดูดีได้ เพราะมันมีองค์ประกอบที่เหลืออยู่ทั้งหมดนั่นเอง
แต่ลองเราเอาน้ำหนัก หรือ คอมโพส ออกไปจากภาพสีสิ รับรองมีปัญหาแน่นอน...

ประมาณนี้ครับ ตอนเจอหกข้อนี้ ผมก็อ๋อขึ้นมาทันที แล้วก็ทำให้การฝึกเราดูมีทิศทางมากขึ้น
หลายๆครั้งการเรียนรู้ที่ดี ก็คือการที่เราหยุดคิดและลองวิเคาะห์ดู แบ่งมันเป็นข้อๆ และลองหาลำดับความสำคัญดู
ใจเย็นเข้าไว้นั่นเอง...

เฮ้ออออออ

2007-07-21T16:00:00.000+07:00

อืมมม เมื่อวานคือวันซวย อะไรก็ไม่รู้ดูจะโถมกระหน่ำ อิอิ

เมื่อวานต้องส่งงานสองชิ้น งานนึงทำมาแล้ว ส่วนอีกงานจะเอาไปปริ้นท์ตอนวันส่ง
พอมาถึงร้านปริ้นท์ตรงมหาลัยปรากฏว่า... ลืมเอาไฟล์มา!!! เวรละ ทำไงดี เลื่อนส่งหรือกลับไปเอาไฟล์ดี
ก็เลยคิดว่าไหนๆก็มาแล้ว ส่งของอีกงานนึงก่อนดีกว่า แล้วค่อยกลับไปเอาไฟล์
พอมาถึงเอาไปส่งปุ๊บก็... อย่างไม่ค่อยแปลกใจก็ไม่ถูกใจครูเท่าไหร่้ โดนด่าไป แต่ดันด่าแรงนี่สิ แสรดด
ด้วยความหมดอารมณ์ แต่ก็ยังไม่อยากจะพ่ายแพ้หมดรูป ยังไงเราก็ต้องกลับไปเอาไฟล์มาปริ้นท์แล้วส่งงาน
อีกชิ้นให้ได้ ฮึ่มๆ พอทันทีที่ครูออกจากห้องไปเราก็รีบเผ่นกลับบ้านทันที
อย่างเร่งรีบเพราะกลัวจะส่งไม่ทัน ก็ถึงบ้านตอนประมาณเที่ยงๆ โอนไฟล์แล้วก็รีบขึ้นรถไฟตอนเที่ยงขึ้น
มาถึงร้านปริ้นท์ตอนประมาณบ่ายกว่าๆได้มั้ง ก็เจอเพื่อนๆนั่งปริ้นท์กันอยู่ประมาณสามสี่คน (อิอิ)
ปริ้นท์งานเรียบร้อยพอพวกเรากำลังบึ่งแท๊กซี่เข้ามหาลัย ก็เห็น...อาจารย์ขับรถสวนเราออกไป...แสรดดด
สรุปคือชวดส่งงานนึง โดนด่างานนึง เอ่อ..โดนด่าไม่พอ อาจารย์ยังให้กลับไปแก้อีกโว้ยย(แปลว่าทำใหม่)
แถมตอนกำลังจะกลับบ้านดันนึกขึ้นได้อีกว่าลืมไอพ๊อดไว้ที่ร้านปริ้นท์(เจี๊ยกกกก) ดีนะร้านปริ้นท์เขาใจดี
เก็บเอาไว้ให้ เลยกลับไปเอาได้ทัน เฮ้อออออออ

อิิอิ ฝนตกอีกแน่ะ วันนี้..มัน..วัน..อารายว๊าาาาาา ยังดีเป็นวันศุกร์ ไม่งั้นฟิวส์ขาดแน่กู

ขอขอบคุณไอพ๊อดของฉานที่คอยเปิดเพลงให้ฟังยามที่มองซ้ายขวาก็เห็นแต่เปลวไฟ เสียงดนตรีดับไฟในตัวได้ดีจริงๆ
วันนี้เวลานั่งรถไฟอยู่คนเดียวใจแม่งมันครุ่นคิดจริงโว้ย เกลียดไรแบบนี้ที่สุด

กลับบ้านไปบ่นให้เพื่อนฟัง... พอตื่นมาตอนเช้าก็แม่งรู้สึกว่าเราไม่น่าบ่นออกไปเลย
เกลียดความรู้สึกแบบนี้เหมือนกัน เวลาตัวเองคิดไรมากๆเนี่ย เหมือนมันไม่ใช่ตัวเอง
เหมือนโดนสิง เหอๆๆ พูดไรออกไปเพราะบางทีต้องการความเห็นใจ ซึ่ง..ซึ่งเราว่ามันน่าเกลียด
อิอิ ปกติเราเลยไม่ค่อยบ่นอะไรเท่าไหร่ บ่นมากๆบางทีทำให้เราเขว จากปลดปล่อยความเครียดกลายเป็น
อยากให้ตัวเองดูเครียดไปซะงั้นไป ทำไมก็ไม่รู้ ซึ่งเราว่ามันไม่ช่วยอะไรเท่าไหร่เลย เสียเวลา เสียความรู้สึก

วาดรูปดีกว่า อิอิ วิธีพูดที่แท้จริงของเรา

2007-07-20T20:59:00.001+07:00

ลองนู่นนี่กะหน้าตาบลอคตัวเอง

2007-07-17T01:47:00.000+07:00

ช่วงนี้เปลี่ยนตีมบลอคตัวเองดู อยากได้ที่มันสบายตาขึ้น แต่ก็ยังดาร์คๆอยู่ โอว เลือกยากจริง
อาจจะมีการเปลี่ยนแปลงอีก อิอิ

ไปๆมาๆ ก็เอาบลอคเราเป็นเวปส่วนตัวไปซะเลย เป็นที่เก็บพอร์ตโฟลิโอ บลาๆๆ

Gallery

2007-07-16T20:37:00.000+07:00

ทดสอบๆ
html นี่มันแดนปริศนาจริงๆ

Selfportrait to me is...

2007-07-11T21:58:00.000+07:00

My last refuge!!!

SELFPORTRAIT!

SELFPORTRAIT!!!

การวาดหน้าตัวเองช่างวิเศษอะไรเช่นนี้ ไม่ได้หลงตัวเองๆ
เราหมายถึงโปรแจคนี้มันช่วยเราได้จริงๆนะนี่
การที่มีโปรเจควาดหน้าตัวเองให้ได้วันละหน้าทุกวันเนี่ย
ทั้งในแง่เทคนิค ที่ทำให้เราได้ฝึกหน้าคนติดต่อกันเรื่อยๆ ได้ลองผิดลองถูก
ได้พยายามสร้างหัวข้อที่น่าเบื่อให้มันดูน่าสนใจ
แต่ก็..เป็นเหมือนการเปิดให้เรารู้จักตัวเอง ให้เราได้คุยกับตัวเอง ได้้มีที่ระบาย
เรียกสั้นๆได้ว่าเป็นการเปิดโอกาส 'ให้เราได้จ้องเข้าไปในนัยตาของตัวเอง'
มันเป็นความรู้สึกที่เยี่ยม ที่ได้ตวัดแปรงเพื่อสื่อสารออกมา
เป็นความรู้สึกที่เยี่ยมที่ทำให้เราได้หยุดคิดว่าวันนี้เราเป็นอะไรไป
มันเยี่ยมที่เรารู้ว่าในวันนี้อย่างน้อยเราก็มีภารกิจนี้อยู่
มันเยี่ยมที่เราสุดท้ายในยามมืดมิดที่สุด ตัวเราก็ไม่ทิ้งตัวเรา...

มันคือเส้นทางสู่การค้นหาตัวตนอย่างแท้จริง

Who am I?

How am I?

What happen to me?

Why I am still here?

What am I really?

My mood?

My value...

ถ้ามีโอกาสได้เป็นครูสอนศิลปะนะ การบ้านตัวนึงของเรา คือจะให้แต่ละคนไปวาดหน้าตัวเองมาเป็นชุด
วาดเป็นโหลเลย เป็นโปรเจคทั้งเทอมเลยก็ดี อิอิอิอิ วัดคะแนนทั้งจากปริมาณ เทคนิค และ 'ไอเดีย'
มันเหมือนเป็นการค้นหาตัวเองระหว่างการเป็นช่างฝีมือ กับก้าวไปเป็นศิลปิน...
ประเด็นสำคัญคือทำไงให้ วาด subject ที่ดูน่าเบื่อออกมาไม่น่าเบื่อ

My little angel...

2007-07-10T05:34:00.000+07:00

นางฟ้าตัวน้อยๆใต้จอคอมของเรา
ได้มาจากงานคอมมิคมาร์เก็ตครั้งที่ผ่านมา

อันนี้แถม นั่งเขียนเล่นดูคอนเซิร์ตโลกร้อนอยู่
อ่านจากขวาไปซ้ายนะครับ(เห็นใจคนถนัดซ้ายหน่อย)
เกี่ยวกับเรื่องของแสงและเงา
เป็นปรัชญาเล็กน้อยๆที่
เราพยายามทำความเข้าใจกะมันอยู่
แน่นอนว่ามันอ่านยากมากกกก
ไหนจะถ่ายมา ไหนจะเขียนชุ่ย ไหนจะเขียนผิด!
ถ้าว่างจะพิมพ์ในคอมให้ครับู่

**ขอบใจงับคิว ที่เปงกำลังใจให้

เฮ้ออ

2007-07-09T15:50:00.000+07:00

เทอมนี้งานมันเยอะมากกกกกกก
แทบคลั่ง
แต่อย่างไรซะก็ปาเข้าไปสี่สิบภาพแล้วโว้ยยยย

จะทำหนังสืออาร์ตเวิร์ค

2007-07-03T21:57:00.000+07:00

เราตกลงใจแล้ว เราจะทำหนังสืออาร์ตเวิร์คขายงานการ์ตูนดู
จะเป็นยังไง หรูหรือเปล่า เรายังไม่รู้เหมือนกัน
แต่ก็ไม่อยากทุ่มทุนเกินไปหรอกนะ แค่อยากก้าวขาเข้าไปในพวกงานการ์ตูนดูบ้าง

เห็นเพื่อนเชียร์อยู่หลายคนอยู่ ก็ตกลงว่า เอาวะ ลองดูๆ
แต่อยากจะมีเพื่อนร่วมทำด้วยนะเนี่ย ทำคนเดียวคงจ่ายไม่ไหว
ต้องการคนแชร์ต้นทุนด้วย กำไรคงไม่หวังมาก(มั้ง) ขออย่าขาดทุนมาก

อืมมม ต้องลองคิดดูว่าจะทำยังไงดี...

*โอว บลอคเรามีคนเข้าดูถึงสองร้อยคนแล้วรึนี่ กรี๊ดๆ>< ไม่นึกว่าจะถึงขนาดนี้
แต่ก็เปิดมานานแล้วนี่นะ...

ภาพที่สามสิบแล้ววว!

2007-06-26T03:22:00.000+07:00

ภาพที่สามสิบแล้ว

Arrrrrgggghhhhhh!!!!

2007-06-24T22:16:00.001+07:00

Desktop ของเราในขณะนี้...
สะใจจริงๆ

Woman

2007-06-23T22:51:00.000+07:00

เราไม่เข้าใจผู้หญิงเลย
หนึ่งคำก็ชอปปิ้ง
สองคำก็ชอปปิ้ง
เผลอหน่อยก็โกทูชอปปิ้ง

แต่...
ทำไมแม่งทำงานสวยจังวะ!!!

ไม่เข้าใจๆๆ

@^^@

2007-06-23T13:31:00.000+07:00

ซ้อมหน่อย เดี๋ยวมือตก

- -...

2007-06-19T01:53:00.000+07:00

โปรแจคนี้อีกยาวครับ
ConceptArt Project : The Illustration

เราคิดไว้นานแล้วว่าไอ้โปรแจคคอนเซปอาร์ตของเราแต่ละอันมันควรจะมีภาพประจำของมัน
เป็นคล้ายแบนเนอร์ลิงค์ แต่นี่เป็นภาพ Illustration ภาพใหญ่ๆหน่อยก็ดี ^^
เหมือนเป็นภาพโฆษณาของคอนเซปอาร์ตแต่ละซีรี่ย์

ซึ่งที่ควรจะมีก็คือต่อไปนี้

48th division concept art project..
space territory project
growing down country project
โปรแจควาดเมือง(น่าจะมีชื่อซะหน่อยนะเนี่ย)

คิดว่าสี่อันนี้แหละครับ เดี๋ยวต้องมาคิดคอนเซปภาพอีก ^^'

:เสก็ตครับ

*ภาพนี้เราไม่ค่อยชอบคอมโพสเลย รู้สึกว่ามันธรรมดาไป
ดูนิ่งๆ เราอยากให้ตัวรถถังมันดูเด่้นและ เป็นตัวเอกมากกว่านี้
ความตั้งใจแรกก็คืออยากให้รถถังอยู่ตรงขวา แต่ด้วยรูปที่ค่อนข้างกว้างมาก
ก็เลยหาคอมโพสให้รถถังค่อนข้างลำบาก บางทีอาจจะต้องทำให้รถถังใหญ่กว่านี้
บางทีอาจจะต้องวาดใหม่...

ตอนนี้มีแค่นี้

ตอนนี้ส่วนสำคัญอย่างนึงก็คือขนาดของภาพน่ะนะ เราอยากให้ทั้งสี่ภาพมีขนาดเท่ากัน
ก็ต้องมาคิดอัตรส่วนขนาดสูงกะกว้าง ที่แน่ๆคือเป็นภาพแนวนอน แต่ขนาดเท่าไหร่กันแน่...

อืมม ยังคิดไม่ออก -*-
55555

ยามที่ไม่มีเธอ

2007-06-18T23:56:00.000+07:00

ยามที่ไม่มีเธอ
โลกรอบกายของชั้นดูเปลี่ยนไป
ต้นไม่ดูเหี่ยวเฉาในทุกที่ที่ฉันผ่าน
รอบกายฉันเห็นเพียงแค่คนแปลกหน้า

ยามที่ไม่มีฉัน
โลกของเธอก็ยังคงหมุนเวียนต่อไป
โลกที่เต็มไปด้วยความสุข
ที่ฉันไม่อาจจะหยั่งถึงได้...

ฮึกๆ พยายามแปลมาจากบทๆนึงใน เลส์ มิสเสราฟ ของ วิกโก้ ฮิวโก้
มันกินใจมาก
ความรักยังน้อยไป
มิตรภาพเรายังไม่อาจจะหยั่งถึงเลย

วาดแต่หน้าตัวเองจะเลี่ยนเอา

2007-06-18T20:20:00.000+07:00

วาดอย่างอื่นบ้าง

10-20

2007-06-16T20:42:00.000+07:00

เบื่อ~ เซ็งเครียด~~

2007-06-14T19:33:00.002+07:00

เบื่อ~~~~~ เซ็ง~~~~เครียด~~~~~~

อยากพูดออกมา
แต่ปมด้อยเราคือมันไม่พูดออกมาเนี่ยแหละ

เอ....... เอ๋

2007-06-13T20:40:00.000+07:00

ไม่รู้จะอัพอะไร งานเยอะเป็นบ้าเลย
แต่ก็รู้ัสึกว่าอยากอัพอะไรซักกะอย่าง

อัพนี่ละกัน = ='

Question to my self

2007-06-09T22:44:00.000+07:00

ิคำถามพวกนี้ผมได้มาจากหนังสือที่เขาสัมภาษณ์ศิลปินอีกทีนึง

ก็เลยคิดว่าถ้าเอามาถามตัวเองมั่งจะเป็นยังไง เผื่อจะเป็นการค้นพบตัวเองมากยิ่งขึ้น

Please Introduce yourself

ผมมีนามว่า เดชวิศิษฐ์ วงศ์ชินศรี ชื่อเล่นชื่อเบนซ์ มีฉายาเรียกตัวเองอยู่สองฉายาคือ BenzWon และก็ RedClodia
ผมคือชายหนุ่มอายุ 20 ปี ผู้ซึ่งแสวงหาเส้นทางศิลปะและชีวิตที่มีสุข

อนาคตจะเป็นเช่นไรผมไม่แน่ใจ ผมเป็นคนเงียบ เพื่อนมีไม่มาก และความสำเร็จเป็นรูปธรรมก็มีแค่เอนท์ติด

แต่ผมก็ฝันไกล......

Please share with us your earliest experience that bring you to the field of illustration

อืมมม ถ้าหมายถึงการวาดรูปแล้ว แรงบันดาลใจสูงสุดก็มาจากพ่อของผมแหละครับ

ผมยังจำภาพแรกที่พ่อวาดเครื่องบินให้ผมดูตอนยังเด็กมากๆได้อยู่เลย และภาพนั้นก็เป็นกุญแจนำผม

มาสู่ชีวิตในปัจจุบันนี้ ด้วยรักในเครื่องจักร และด้วยรักในการวาดภาพ

What stimulate your creative idea

แรงกระตุ้นสำคัญสุดของผมก็คือความฝันของผมเอง ถ้าว่าตามวิทยาศาสตร์แล้ว ความฝันก็คือ

ประสบการณ์ที่ผ่านๆมาในชีวิตของเรานั่นเอง แต่รูปแบบถูกบิดเบือนไปและโผล่มาในรูปของความฝัน

ถ้าเป็นงั้นก็คงจะเป็นประสบการณ์ของผมเองล่ะครับ ที่เป็นตัวกระตุ้น

แต่แล้วคำถามก็ผุดมา ถ้าสิ่งเดิมๆคือการกระตุ้นของเรา แล้วสิ่งใหม่จะเกิดขึ้นได้อย่างไร?

แต่ตามที่ผมเชื่อจริงๆนะครับ ความฝันมันเป็นโลกลี้ลับของมันเอง วิทยาศาสตร์อาจจะเป็นแค่การพยายาม

หาคำตอบเฉยๆ แต่นั่นอาจจะไม่ใช่คำตอบที่สุด ความฝันมันอาจจะเป็นอะไรที่ลี้ลับไปมากกว่านั้น

แรงกระตุ้นในจินตนาการของผม ก็คือการที่ผมฟังตัวเอง ค้นหาความรู้สึก และสื่อมันออกมา

ผมว่านั้นคือจินตนาการที่มีความสุขและบริสุทธิที่สุดแล้ว การสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆบางครั้งก็สามารถเกิดได้จาก

การรวบรวมเหตุผลและประสบการณ์ เราอาจจะคิดขึ้นมาเพื่อสนองความต้องการของผู้อื่น

แต่นั่นไม่ใช่จินตนาการในรูปแบบที่ผมศรัทธา แบบที่ผมศรัทธา คือการฟังตัวเอง อย่างซื่อสัตย์ที่สุด

Can you tell us a little about your education background and how this have shaped your work

อืมม ผมจบมาจากโรงเรียนที่ไม่ได้สนับสนุนศิลปะซักเท่าไหร่ ก่อนจะเข้ามหาลัยมาได้ ผมต้องอาศัยใจรัก

และการฝึกฝนเอง ซึ่งผมก็วาดรูปมาได้ไม่นาน แหล่งความรู้ส่วนใหญ่ที่ได้ก็มาจากพวกเวปหรือหนังสือมากกว่า

ที่เรียนอยู่ในมหาลัยขณะนี้ก็ต้องพึ่งตัวเองมากกว่ารอรับความรู้จากมหาลัย คำถามนี้คงเร็วไปที่จะตอบขอรับ

What or who is your biggest influential in term of style

ผมวาดงานอยู่สองสไตล์ คือแบบการ์ตูนญี่ปุ่นและแบบตะวันตก

แรงบันดาลใจเส้นการ์ตูนญี่ปุ่นตัวสำคัญที่สุดที่ทำให้ผมมาวาดเส้นนี้ก็ขอบอกอย่างภาคภูมิเลยละกันครับว่า GameH

ส่วนแนวตะวันตก ก็คือเวป www.gfxartist.com ที่เป็นเวปที่เปิดโลกให้ผมและพาผมเข้าสู่เส้นทางนี้

และสุดท้ายก็พี่สาวของผม ที่วาดรูปและลงซีจีมาก่อนผมนานแล้ว เป็นคนที่ให้แรงบันดาลใจให้ผมลองวาดซีจีดูครับ

What is the main concept and key element of your work

อืมม ผมอยากให้ภาพดูมีชีวิต และอยากให้ผู้ดูรู้สึกว่าได้มีชีวิตอยู่ภาพนั้น

อยากให้มันดูราวกับเป็นโลกจริง แม้ในภาพจะเป็นความเพ้อฝันก็ตาม

นอกจากยังอยากให้มีความหมายและคติแฝง ให้มีจุดหมาย อาจจะเป็นสิ่งเล็กๆน้อยๆที่ไม่ได้สังเกตได้แบบพูดออกมา

แต่เป็นอะไรที่ซ่อนลึก ยากจะอธิบายได้ด้วยคำพูด เหมือนเช่นที่ว่าสิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น

Have you confronting any difficulty when creating you work

อุปสรรคสำคัญอย่างหนึ่งก็คือความกลัว กลัวความคาดหวัง ว่าจะต้องสวย ว่ามันจะต้องเจ๋ง

ว่าจะมีคนชอบ ยิ่งเราคิดมากเท่าไหร่ เราก็ยิ่งกลัวว่ามันจะไม่สำเร็จ และเราก็จะหลุดพ้นจากตัวตนของเรา

การปล่อยใจ และพยายามทำให้ตัวเองมีความสุขที่สุด ณ เวลาปัจจุบัน ไม่ใช่ต้องการเห็นตัวเองมีความสุขที่สุดในอนาคต คือ สิ่งที่ผมพยายามบอกกับตัวเองอยู่เสมอ

What kind of lifestyle and personality do those in your work have

คิดว่าเป็นอารมณ์และอิสระภาพนะครับ ผมชอบวาดเครื่องจักรแต่ก็ อยากให้มันออกมาดูเหมือนมีชีวิต

ไม่ใช่ในแง่รูปธรรม แต่อยากให้รู้สึกได้ด้วย ผมเป็นคนเงียบๆ ลึกๆ จะพูดแล้วก็คือลึกลับ

อย่างที่ว่าคือผมชอบภาพที่แสดงสารออกมาลึกๆ

ไม่ใช่แบบพูดออกมา แค่รู้สึกได้ ซึ่งมันทำยากอ่ะนะ 555

Which artist or people you admire most and why

ด้วยอายุเท่านี้ก็มีศิลปินที่ผมชื่นชอบอยู่หลายคนมาก แต่ศิลปินที่ชื่นชอบก็มักจะเปลี่ยนไปตามกาลเวลา

แต่มีอยู่คนหนึ่งที่อยู่ในใจผมตลอดคือ Craig Mullins ทั้งในแง่เทคนิคและแรงบันดาลใจ

แทบจะเรียกได้ว่าเขาคือจุดมุ่งหมายของผมล่ะ

What is the most important thing in your life,How does it reflect on your work

ก็คงจะเป็นการวาดภาพ บ้านที่ผมอยู่ ครอบครัวที่ผมอาศัยอยู่ และความปราถนาของผม

ความรักในเครื่องจักร จิตวิญญาณ อิสระภาพ และตัณหาด้วยแหละ ที่เป็นแรงบันดาลใจในงานของผม

What do you expect accomplish in the next five year

เป็นคำถามที่ตอบยากมาก ผมคาดหวังว่าอีก 5 ปีข้างหน้าผมจะหางานที่ทำให้ผมได้ใช้ความสามารถของผมได้อย่างเต็มที่ครับ และก็มีอิสระที่จะใช้เงินที่หามาได้ด้วย 555 ถ้าหางานทำได้อ่ะนะ...

SP 1-10

2007-06-07T22:20:00.000+07:00

ฝึกเพนท์หน้าตัวเองมาได้สิบรูปแล้ว แต่ละภาพช่างดูแตกต่างกันไป (แล้วดูจะไม่เหมือนจริงเลย)
แต่หนูจะสู้ต่อไป ><'' ภาพแรกสุดอยู่ซ้ายบน ไล่อ่านจากซ้ายไปขวา ขวาล่างสุดคือภาพล่าสุด

หวังว่าอีกสิบวันข้างหน้าผมจะได้อัพภาพหน้าตัวเองอีกชุดนะ

ปิดเทอมนี้ได้อะไร

2007-06-04T02:11:00.000+07:00

ปิดเทอมนี้ได้จอคู่มาอีกตัว = ='

เมื่อก่อนเคยสบประมาทว่าใช้ทำไม
ตอนนี้เห็นแล้วว่าเกินดีกว่าขาด = =''
เป็นสิ่งที่ปราถนามานานแล้ว
มันคือการย้ายเครื่องมือออกไปให้เห็นภาพที่วาดใหญ่ๆหน่อย

หนึ่งปีที่บอร์ดไอเท็ม

2007-06-03T22:55:00.000+07:00

2 June 2006 เป็นวันแรกที่เราเข้ามาเป็นสมาชิกของบอร์ดไอเท็ม
บอร์ดที่จะว่่าไปก็มีบุญคุณต่อเรามากมายมหาศาลเลยล่ะ
เป็นบอร์ดที่ทำให้เราได้เปิดโลก ได้รู้จักผู้คนมากมาย
ผู้คนที่ดีๆทั้งนั้นเลย เป็นที่ๆให้แรงบันดาลใจให้ฝึกวาดรูปต่อไป
มีคนเชียร์งาน ติงาน ช่วยฝึกฝนฝีมือเราได้เป็นอย่างดี
แถมสังคมยังเป็นกันเอง ชิวๆอีกด้วย

เรียกได้ว่าที่นี่ทำให้เราดูมีจุดมุ่งหมายในการวาดขึ้นมากจริงๆ
ถ้าไม่มีบอร์ดนี้ เราก็คงไม่มาถึงจุดนี้

แล้วมันก็แสดงให้เห็นว่า ในการทำอะไรก็ตาม มันสำคัญมากที่จะมีกลุ่มร่วมอุดมการณ์
ไม่ใช่อยู่คิดว่ามีแค่ตัวเราเอง การได้ไปเห็นว่าคนอื่นทำยังไงกันบ้าง นั้นสำคัญมาก
เพราะมันเป็นแรงผลักดัน และเป็นตัวเปียบเทียบให้เรารู้ว่าเราอยู่จุดไหน และควรไปยังไงต่อ
การได้เข้าไปดูเฉยๆ ก็ดี แต่การได้ไปมีส่วนร่วมนั้นหาค่ามิได้เลย คอมเมนต์ต่างๆเป็นแรงกระตุ้นอย่างดี

เพื่อเป็นการฉลองก็ต้องวาดภาพล่ะนะ - -+ อิอิ

Hunts Redbite ตัวละครออริจินอลของเรา
ภาพแรกที่เคยไปโพสต์ในบอร์ดไอเท็ม ก็เป็นภาพตัวละครนี้แหละ

^ เวอร์ชั่นเมื่อปีที่แล้ว ภาพแรกที่โพสต์ลงบอร์ดไอเท็ม

เรียกได้ว่าเราเปลี่ยนไปเยอะพอควรอ่ะนะ = =''

= ='

2007-05-31T11:11:00.000+07:00

ฝึกๆๆ

2007-05-30T19:32:00.000+07:00

เสร็จแล้ว

..

2007-05-29T10:10:00.002+07:00

ไฟฟ้า...

2007-05-28T18:34:00.000+07:00

ปัจจัย 4 ของอารยธรรมยุคใหม่

เงิน
น้ำ
ไฟฟ้า
การเดินทาง

ขาดสิ่งเหล่านี้ก็บ๊ายบายสังคมเมือง

= = เมื่อกี้บ้านไฟดับเลยคิดอะไรแบบนี้มา

เสก็ตไซแอน

2007-05-28T12:45:00.000+07:00

ฝึกๆๆ ชักรู้สึกว่าโพสต์บ่อยจนจะรกไปซะแล้ว = ='

วาดนู๋น้อยไซแอนมาตั้งนาน แต่ไม่ค่อยมีภาพที่เต็มๆซักเท่าไหร่เลย
คิดว่านี่ถึงเวลาแล้วล่ะ วาดภาพที่ดูเป็นทางการหน่อยสำหรับนู๋ไซแอน
ตอนนี้เพิ่งเสก็ตเสร็จ เดี๋ยวจะลงสีล่ะครับ จะเสร็จเมื่อไหร่ก็ไม่รู้

จริงๆมีอยู่ภาพนึงที่เราเคยวาดนู๋ไซแอนแบบจริงๆจังๆ วาดไว้ตอนต้นปี 2007

แต่อย่างที่เห็น มีแค่ครึ่งตัว...

หน้าด้าน

2007-05-28T10:22:00.000+07:00

สุดหล่อไม่เคยตาย
แถมสาวหนึ่งภาพด้วย = ='
สาวป่าวหว่า = ='''

= = คอมเม้นภาษาอะไรน่ะนั่น

2007-05-27T09:58:00.000+07:00

= = คอมเม้นภาษาอะไรน่ะนั่น...

ไม่รู้ล่ะ เหอๆ ยังมีอีกๆ

ฝึกๆๆๆๆๆๆ

สุดหล่อ

2007-05-27T06:07:00.000+07:00

สุดหล่อมาแล้ว

...

2007-05-26T12:20:00.001+07:00

ลองผิดลองถูก
กะสีเนื้อ

อย่าหาว่ามือตกนะ

สามสี่วันที่ผ่านมา
ไม่ได้วาดอย่างอื่นเลย
นอกจากฉาก = ='

^^'

2007-05-26T02:03:00.000+07:00

นู๋น้อย เรดคลอเดียร์ วาดไปวาดมากลายเป็นโลลิไปแล้ว แว้ก

Milan!!!!

2007-05-24T16:42:00.000+07:00

ปิปโป้!!!!!! ปิปโป้ อินซากี้!!!!!!!
GOALLLLLLLLLLLLL!!!!!!!!!!!!
MILAN CHAMPION!!!!!!!!!!!!!

สะใจๆๆ หงส์โดนโค่น

อะไรล่ะเนี่ย

2007-05-23T11:32:00.001+07:00

อืม อย่างแรกคือเรารู้สึกดีขึ้นมากแล้ว เมื่อคืนถึงกับเผลอหลับไปทันที แต่ตื่นมาก็รู้สึกดีแล้ว

แต่อย่างที่สองมันคือที่เราฝันตอนนอนนี่ซิ = =''
อืมมม พยายามรวบรวมที่จำใจความได้...

/โรงเรียนเก่าเรา/สะพาน/ห้องพัก/ลูกแมวกัดเจ็บ/แมวประหลาดอีกตัวหัวเล็กกินเนื้อคน/แวมไพร์สาว
/ซึ่งเธอฮอตมาก น่าจูบๆๆ แต่เธอเป็นแวมไพร์ แต่รู้สึกว่าเราต้องเจอเธอตลอด แต่ทำไมล่่ะ(Guardian?)
/แวมไพร์ผู้ชายอีกคน พยายามดูดเลือดเรา/เหตุเกิดในห้องนักบิน/แวมไพร์สองตัวสู้กัน/ฝ่ายหญิงชนะ(โอเย่)
/ย้ายห้องพัก/ลูกแมวป่วย/เอาไปรักษา/ได้เพื่อนแท้มาสองคนจากเหตุการณ์ห้องนักบิน/แต่ใครหว่า?/แวมไพร์?

ฝันบ้าอะไรว้าาาาาาา
แต่หนุกดี โดยเฉพาะเจ๊แวมไพร์นั่น ทำให้นี่เป็นเหมือนฝันดีมากกว่า
แต่ลูกแมวมันกัดเจ็บจริงๆ (ฝันนะนั่น)

หนักกว่าเดิมอีก

2007-05-22T21:18:00.001+07:00

โอยยยยย หนักหัวจัง อาการมันแย่ลงไปอีกแฮะเนี่ย

มึนๆ

2007-05-22T17:32:00.000+07:00

วันสองวันที่ผ่าน รู้สึกมึนๆ เหมือนจะไปทางเมามากกว่า
เหมือนไข้ขึ้น แถมปวดหัว

นอนก็น้อย อากาศก็แปรปรวน งานก็ต้องทำ

เล่นวินนิ่วเกือบแพ้เลยเรา(แต่ก็พลิกชนะได้โ้ว้ย 4-3)

อาาา ประเด็นคือมึน(เมา?)

จบ

อ๊าคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคค

2007-05-21T05:22:00.000+07:00

อ๊าคคคค Starcraft2 ประกาศแล้วโ้ว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

โอโนว ฝันเป็นจริง มันเกิดอะไรขึ้น นี่คือความจริงใช่มั้ย

อ็าคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคค

ชีวิตนี้มีคุณค่า ชีวิตนี้ห้ามตาย
จนกว่้าจะได้เล่น Starcraft2

http://www.starcraft2.com/